floral-decor

ಶ್ರೀರಾಮಾನಂದಸರಸ್ವತೀಕೃತಾ

ಯೋಗಮಣಿಪ್ರಭಾ

change script to

ವನ್ದೇ ಕ್ಲೇಶಾದ್ಯಸಂಸೃಷ್ಟಂ ಪುರಾಣಪುರುಷಂ ಹರಿಮ್ ।
ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಸೀತಯಾ ಜುಷ್ಟಂ ಯೋಗೀಶಂ ಯೋಗದಾಯಿನಮ್ ॥೧॥
ಪತಞ್ಜಲಿಂ ಸೂತ್ರಕೃತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ
ವ್ಯಾಸಂ ಮುನಿಂ ಭಾಷ್ಯಕೃತಂ ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ ।
ಭಾಷ್ಯಾನುಗಾಂ ಯೋಗಮಣಿಪ್ರಭಾಖ್ಯಾಂ
ವೃತ್ತಿಂ ವಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ಯಥಾಮತೀಡ್ಯಾಮ್ ॥೨॥
ಇಹ ಖಲು ಭಗವಾನ್ ಪತಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರೇಕ್ಷವತ್ಪ್ರವೃತ್ತ್ಯಙ್ಗಂ ಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರತಿಪಾದ್ಯಂ ದರ್ಶಯತಿ ----
ಅಥ ಯೋಗಾನುಶಾಸನಮ್ ॥ ( ೧ )
ಅತ್ರ ಅಥ ಶಬ್ದ ಆರಮ್ಭಾರ್ಥಃ । ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರಮಾರಭ್ಯತ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಯದ್ಯಪಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೇನ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಕೃತಂ ತಥಾsಪಿ ತದ್ವಿಸ್ತೃತಮ್ ಇತಿ ಮತ್ವಾ ತದನುಸೃತಂ ಶಾಸ್ತ್ರಮಾರಭ್ಯತ ಇತಿ ಧ್ಯೋತಯತಿ- ಅನುಶಾಸನಮ್ ಇತಿ ।
ಅತ್ರ ಸೂತ್ರೇ ಯೋಗಃ ಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರತಿಪಾದ್ಯ ಉಕ್ತಃ, ಅರ್ಥಾತ್ತಜ್ಜಿಜ್ಞಾಸುರಧಿಕಾರೀ । ಫಲಂ ತು ಯೋಗಸ್ಯ ಕೈವಲ್ಯಮ್ । ಯಥಾಯೋಗಂ ತೇಷಾಂ ಸಮ್ಬನ್ಧ ಇತ್ಯನುಬನ್ಧಚತುಷ್ಟಯಂ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಮ್ ।
ತತ್ರ ಯೋಗೋ ದ್ವಿವಿಧಃ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತೋsಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಶ್ಚೇತಿ । ಸ ಚ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ । ವೃತ್ತೀನಾಂ ಚಿತ್ತಧರ್ಮತ್ವೇನ ತನ್ನಿರೋಧರೂಪಯೋಗಸ್ಯಾಪಿ ತದ್ಧರ್ಮತ್ವಾತ್ । ತಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಪಞ್ಚ ಭೂಮಯಃ – ಕ್ಷಿಪ್ತಮ್, ಮೂಢಮ್, ವಿಕ್ಷಿಪ್ತಮ್, ಏಕಾಗ್ರಮ್, ನಿರುದ್ಧಮಿತಿ । ರಜಸಾ ಅತ್ಯನ್ತಂ ಚಿತ್ತಂ ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ದೈತ್ಯಾನಾಮ್; ತಮಸಾ ನಿದ್ರಾದಿಮನ್ಮೂಢಂ ರಕ್ಷಸಾಮ್ ; ಕ್ಷಿಪ್ತಾದ್ವಿಶಿಷ್ಟಂ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತಂ ದೇವಾದೀನಾಮ್ ; ಅತ್ಯನ್ತಚಲಚಿತ್ತಸ್ಯ ಕಾದಾಚಿತ್ಕಂ ಸ್ಥಿರತ್ವಂ ವಿಶೇಷಃ । ತತ್ರ ಕ್ಷಿಪ್ತಮೂಢಯೋರ್ಯೋಗಗನ್ಧೋsಪಿ ನಾಸ್ತಿ । ವಿಕ್ಷಿಪ್ತೇ ತು ಚಿತ್ತೇ ಕಾದಾಚಿತ್ಕೋ ಯೋಗಃ ಪ್ರಚುರವಿಕ್ಷೇಪವನ್ಹಿದಗ್ಧಃ ಅಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ ನಿಷ್ಫಲಃ ನ ಯೋಗಪಕ್ಷೇ ವರ್ತತೇ । ಏಕಾಗ್ರೇ ತು ಸತ್ತ್ವಪ್ರಧಾನೇ ಏಕವಿಷಯಸ್ಥಿತೇ ಚಿತ್ತೇ ರಜಸ್ತಮೋವೃತ್ತಿನಿರೋಧಃ ಸಾತ್ವಿಕವೃತ್ತಿವಿಶೇಷಃ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಯೋಗೋ ಭವತಿ । ತೇನ ಶಬ್ದಾನುಮಾನಾಭ್ಯಾಂ ಪರೋಕ್ಷತ್ವೇನ ಜ್ಞಾತಾರ್ಥಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕ್ರಿಯತೇ । ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಾದವಿದ್ಯಾದಿಕ್ಲೇಶಕ್ಷಯಃ ತತಃ ಪುಣ್ಯಪಾಪಕರ್ಮಣಾಂ ದಾಹಃ ತತಃ ಅಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತೋ ಯೋಗಃ । ಸಾತ್ತ್ವಿಕವೃತ್ತೇರಪಿ ನಿರೋಧಃ ಸಂಸ್ಕಾರಮಾತ್ರಶೇಷೇ ನಿರುದ್ಧೇ ಚಿತ್ತೇ ಭವತಿ । ತದಾಹ ಭಾಷ್ಯಕಾರಃ-
“ಯಸ್ತ್ವೇಕಾಗ್ರೇ ಚೇತಸಿ ಸದಭೂತಮರ್ಥಂ ಪ್ರದ್ಯೋತಯತಿ, ಕ್ಷಿಣೋತಿ ಚ ಕ್ಲೇಶಾನ್ ಕರ್ಮಬನ್ಧನಾನಿ ಶ್ಲಥಯತಿ, ನಿರೋಧಮಭಿಮುಖಂ ಕರೋತಿ, ಸ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಯೋಗ ಇತ್ಯಾಖ್ಯಾಯತ” ಇತಿ ॥
ಅಧುನಾ ದ್ವಿವಿಧಸ್ಯ ಯೋಗಸ್ಯ ಸಾಧಾರಣಂ ಲಕ್ಷಣಮಾಹ-
ಯೋಗಶ್ಚಿತ್ತವೃತ್ತಿನಿರೋಧಃ ॥ ( ೨ )
ಚಿತ್ತಸ್ಯ ರಜಸ್ತಮೋವೃತ್ತೀನಾಂ ನಿರಿಧಃ ಯೋಗ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಅತಃ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತೇ ಸಾತ್ತ್ವಿಕವೃತ್ತಿಸತ್ವೇsಪಿ ನಾವ್ಯಾಪ್ತಿಃ ।
ನನ್ವೇಕಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಕ್ಷಿಪ್ತಾದ್ಯನೇಕಭೂಮಯಃ ಕುತ ಇತಿ ಚೇತ್, ಚಿತ್ತಸ್ಯ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕತ್ವಾದಿತಿ ಬ್ರೂಮಃ । ಚಿತ್ತಂ ಹಿ ಜ್ಞಾನಸುಖಾದಿಶೀಲತ್ವಾತ್ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ( ಗುಣಾದಿ ) ( ದುಃಖಾದಿ ) ಮತ್ತ್ವಾತ್ ಆಲಸ್ಯದೈನ್ಯಾದಿಮತ್ತ್ವಾಶ್ಚ ಸತ್ತ್ವರಜಸ್ತಮೋಗುಣಕಂ ಭವತಿ । ತತ್ರ ಸತ್ತ್ವಾತ್ ಕಿಞ್ಚಿದೂನೇ ರಜಸ್ತಮಸೀ ಮಿಥಃ ಸಮೇ ಯದಾ ಭವತಃ ತದಾ ಸತ್ತ್ವಾತ್ ತದ್ಧ್ಯಾನಾಭಿಮುಖಂ ಭೂತ್ವಾ ತಮಸಾ ತತ್ಪಿಧಾನೇ ಸತಿ ರಜಸಾ ಐಶ್ವರ್ಯಂ ಕಾಮಯಮಾನಂ ವಿಷಯಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತಮ್ । ಯದಾ ತು ತಮಃಪ್ರಧಾನಂ ಚಿತ್ತಂ ಮೂಢಂ ತದಾ ಅಶ್ರೇಯಃ ಅಧರ್ಮಾಜ್ಞಾನಾವೈರಾಗ್ಯಾನೈಶ್ವರ್ಯಮುಪಗಚ್ಛತಿ । ಅಜ್ಞಾನಮತ್ರ ಭ್ರಮಃ ನಿದ್ರಾ ಚ । ರಜಃಪ್ರಧಾನಂ ತು ಕ್ಷಿಪ್ತಮ್ । ಇಮೇ ಕ್ಷಿಪ್ತಮೂಢೇ ಸಾಧಾರಣೇ ಭವತಃ । ವಿಕ್ಷಿಪ್ತಂ ತು ಪ್ರಥಮಯೋಗಿನಃ । ಸನ್ತಿ ಹಿ ಚತ್ವಾರೋ ಯೋಗಿನಃ – ಪ್ರಥಮಕಲ್ಪಿಕಃ, ಮಧುಭೂಮಿಕಃ, ಪ್ರಜ್ಞಾಜ್ಯೋತಿಃ, ಅತಿಕ್ರಾನ್ತಭಾವನೀಯಶ್ಚ ಇತಿ ತೇಷಾಂ ಲಕ್ಷಣಂ ತು ವಕ್ಷ್ಯತೇ । ಯದಿ ಪುನಃ ಸತ್ತ್ವಪ್ರಧಾನಂ ವಿತಮಸ್ಕಂ ಸರಜಸ್ಕಂ ಭವತಿ, ತದಾ ಐಕಾಗ್ರ್ಯಂ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಯೋಗಸಿದ್ಧಯೋಃ ಮಧ್ಯಮಯೋಗಿನೋಃ ಚಿತ್ತಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯೈಶ್ವರ್ಯವದ್ಭವತಿ । ಯದಾ ತು ವಿಧೂತರಜಸ್ತಮೋಮಲಂ ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವಂ ಚಿತ್ತಂ ತದಾನೀಂ ವಿವೇಕಖ್ಯಾತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಪುರುಷಮಾತ್ರಧ್ಯಾನಂ ಧರ್ಮಮೇಧಾಖ್ಯಂ ಕರೋತಿ ತತ್ಪರಂ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾನಮಿತ್ಯಾಚಕ್ಷತೇ ಧ್ಯಾಯಿನಃ । ಧ್ಯಾನೇನ ಚಿತಿಶಕ್ತಿರಪರಿಣಾಮಿನೀ ಅಪ್ರತಿಸಂಕ್ರಮಾ ದರ್ಶಿತವಿಷಯಾ ಶುದ್ಧಾ ಚಾನನ್ತಾ ಚ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಸತ್ತ್ವಗುಣ-ವಿಕೃತೌ ವಿವೇಕಖ್ಯಾತಾವಪಿ ವಿರಕ್ತಂ ಸಚ್ಚಿತ್ತಂ ತಾಂ ನಿರುಧ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರಮಾತ್ರಶೇಷಂ ಭವತಿ ಚತುರ್ಥಸ್ಯ ಯೋಗಿನಃ । ಸೋsಯಮಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಸಮಾಧಿಃ । ಅತ್ರ ಹಿ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಪ್ರಜ್ಞಾಯತ ಇತ್ಯಲಮ್ ।
’ಚಿತಿಶಕ್ತಿರಿತ್ಯಾದ್ಯನನ್ತಾ ಚ’ ಇತ್ಯನ್ತಂ ಭಾಷ್ಯಮ್ । ತತ್ರ ಅಪ್ರತಿಸಂಕ್ರಮಾ ಇತ್ಯಸ್ಯ ಬಿಲೇ ಸರ್ಪವತ್ (ಬುದ್ಧ್ಯಾದೌ) (ಚಿತ್ತೇ) ಪ್ರವಿಶ್ಯ ನ ಸಞ್ಚರತೀತ್ಯರ್ಥಃ । ಬುದ್ಧ್ಯಾ ದರ್ಶಿತಾ ವಿಷಯಾ ಯಸ್ಯಾಃ ಸಾ ದರ್ಶಿತವಿಷಯಾ । ಸುಖದುಃಖಮೋಹಶೂನ್ಯಾ ಶುದ್ಧೇತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ಚತುರ್ಥಯೋಗಿನಶ್ಚಿತ್ತಂ ನಿರೂಪಯಿತುಂ ಪಾತನಿಕಾಮಾರಚಯತಿ ಯದಾತ್ವಿತಿ । ಧರ್ಮಮೇಘಾಖ್ಯಂ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಮ್ । ತತ್ ಪರಮಿತಿ । ತತ್- ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಾಖ್ಯಧ್ಯಾನಂ ಪರಂ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಂ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾನಮಿತ್ಯಾಚಕ್ಷತೇ ಧ್ಯಾಯಿನಃ । ಚಿತ್ತಸಾಮಾನಾಧಿಕರಣ್ಯಂ ಚ ಧರ್ಮಧರ್ಮಿಣೋರಭೇದವಿವಕ್ಷಯಾ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಮ್ । ಧ್ಯಾನೇನ- ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಯೋಗೇನ । ನ ಪ್ರತಿಸಙ್ಕ್ರಮಃ ಸಞ್ಚಾರಃ ವಿದ್ಯತೇ ಯಸ್ಯಾಃ ಸಾ ಇತಿ ಸಮಾಸಮಭಿಪ್ರೇತ್ಯ ಫಲಿತಾರ್ಥಮಾಹ ಚಿತ್ತೇ ಇತಿ । ಬುದ್ಧ್ಯೇತಿ- ಬುದ್ಧೇಃ ವಿಷಯಪ್ರದರ್ಶಕತ್ವೋಕ್ತ್ಯಾ ಪುರುಷಸ್ಯ ಔದಾಸೀನ್ಯಂ ಜ್ಞಾಪಿತಮಿತಿ ಭಾವಃ ।।
ನನು ಬುದ್ಧಿವೃತ್ತಿಸ್ವಭಾವಸ್ಯ ಪುರುಷಸ್ಯ ವೃತ್ತಿನಿರೋಧೇ ಕಥಂ ಸ್ಥಿತಿರಿತ್ಯತಃ ಆಹ-
ತದಾ ದ್ರಷ್ಟುಃ ಸ್ವರೂಪೇsವಸ್ಥಾನಮ್ ॥ ( ೩ )
ಯದಾ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಶಾನ್ತಘೋರಮೂಢಾನಾಂ ಸರ್ವಾಸಾಂ ವೃತ್ತೀನಾಂ ನಿರೋಧಸ್ತದಾ ದ್ರಷ್ಟುಶ್ಚಿದಾತ್ಮನಃ ಸ್ವಾಭಾವಿಕೇ ರೂಪೇ ಸ್ಥಿತಿಃ ಕುಸೂಮಾಪಾಯೇ ಯಥಾ ಸ್ಫಟಿಕಸ್ಯ ತಥೇತ್ಯರ್ಥಃ ಪುರುಷಸ್ಯ ಚೈತನ್ಯಮಾತ್ರಂ ಸ್ವಭಾವೋ ನ ವೃತ್ತಯ ಇತಿ ಭಾವಃ ॥
ನನು ತರ್ಹಿ ವ್ಯುತ್ಥಾನೇ ಪುರುಷಸ್ಯ ಸ್ವಭಾವಾತ್ಪ್ರಚ್ಯುತಿಃ ಸ್ಯಾದಿತ್ಯಾಶಙ್ಕ್ಯಾಹ-
ವೃತ್ತಿಸಾರೂಪ್ಯಮಿತರತ್ರ ॥ ( ೪ )
ಇತರತ್ರ ನಿರೋಧಾದ್ ವ್ಯುತ್ಥಾನೇ ಸತಿ ಯಾಶ್ಚಿತ್ತಸ್ಯ ವೃತ್ತಯಃ ಶಾನ್ತಾದ್ಯಾಸ್ತತ್ಸಾರೂಪ್ಯಂ ವೃತ್ತಿಮದ್ಬುದ್ಧ್ಯವಿವೇಕಾತ್ಪುರುಷಸ್ಯ ’ಶಾನ್ತೋ ದುಃಖೀ ಮೂಢಾಸ್ಮಿ’ ಇತಿ ವೃತ್ತಿತಾದಾತ್ಮ್ಯಭ್ರಮ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಅತೋ ನ ಸ್ವಭಾವಾತ್ ಪ್ರಚ್ಯುತಿಃ । ನ ಹಿ ಲೌಹಿತ್ಯಭ್ರಮಕಾಲೇ ಸ್ಫಟಿಕಸ್ಯ ಶ್ವೇತಸ್ವಭಾವಾತ್ ಪ್ರಚ್ಯುತಿರಸ್ತೀತಿ ಭಾವಃ । ನಿರೋಧೇ ಮುಕ್ತಿಃ ವ್ಯುತ್ಥಾನೇ ಬನ್ಧ ಇತಿ ಸೂತ್ರದ್ವಯತಾತ್ಪರ್ಯಮ್ ।।
ಇದಾನೀಂ ನಿರೋದ್ಧವ್ಯಾನಾಂ ವೃತ್ತೀನಾಮಿಯತ್ತಾಮಾಹ –
ವೃತ್ತಯಃ ಪಞ್ಚತಯ್ಯಃ ಕ್ಲಿಷ್ಟಾ ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಾಃ ॥ ( ೫ )
ರಾಜವಾರ್ತಿಕೇ- ಚಿತ್ತವೃತ್ತಿನಿರೋಧಾನ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಕಾಮೇನ ಸೂತ್ರಕಾರೇಣ ಸೂತ್ರದ್ವಯೇನ ಯಸ್ಯ ವ್ಯುತ್ಥಾನನಿರೋಧಯೋರ್ಮುಕ್ತಿಬನ್ಧೌ ತಚ್ಚಿತ್ತಮಿತಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಯ ’ವೃತ್ತಯ’ ಇತ್ಯಾದಿನಾ ವೃತ್ತೀರ್ವ್ಯಾಖ್ಯಾಯ ’ಅಭ್ಯಾಸವೈರಾಗ್ಯಾಭ್ಯಾಮ್’ ಇತ್ಯಾದಿನಾ ಪಾದಶೇಷೇಣ ನಿರೋಧೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಃ- ಇತಿ ವಿಶೇಷ ಉಕ್ತಃ । ಅವಯವಾರ್ಥಸ್ತಯಪ್ । ವೃತ್ತಿಶಬ್ದಃ ವೃತ್ತಿಸಾಮಾನ್ಯಪರಃ । ಚೈತ್ರಮೈತ್ರಾದಿಚಿತ್ತಭೇದೇನ ವೃತ್ತಿಸಾಮಾನ್ಯಾನಾಂ ಬಹುತ್ವಾತ್ ವೃತ್ತಯ ಇತಿ ಬಹುವಚನಮ್ । ಅಗ್ರಿಮಸೂತ್ರೋಕ್ತಾಃ ಪ್ರಮಾಣಾದಯಃ ಪಞ್ಚ ವಿಶೇಷಾ ವೃತ್ತಿಸಾಮಾನ್ಯಸ್ಯಾವಯವಾ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಪಞ್ಚ ಅವಯವಾ ಯಾಸಾಂ ತಾಃ ಪಞ್ಚತಯ್ಯಃ ತಾಸಾಂ ಹಾನೋಪಾದಾನಸಿದ್ಧಯೇ ಭೇದಮಾಹ- ಕ್ಲಿಷ್ಟಾ ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಾ ಇತಿ । ರಾಗದ್ವೇಷಾದಿಕ್ಲೇಶಾನಾಂ ಹೇತವಃ ಕ್ಲಿಷ್ಟಾಃ- ಬನ್ಧಫಲಾಃ । ಸರ್ವೋ ಹಿ ಜನ್ತುಃ ಪ್ರಮಾಣಾದಿವೃತ್ತಿಭಿರ್ಜ್ಞಾತೇಷ್ವರ್ಥೇಷು ರಾಗಾದಿನಾ ಕರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ಸುಖಾದಿನಾ ಬಧ್ಯತೇ । ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಾಃ- ಕ್ಲೇಶನಾಶಿನ್ಯೋ ಮುಕ್ತಿಫಲಾಃ ಸತ್ತ್ವಪುರುಷಾನ್ಯತಾಗೋಚರಾಃ । ತಾಃ ಖಲು ಅಭ್ಯಾಸವೈರಾಗ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ಕ್ಲಿಷ್ಟವೃತ್ತಿಪ್ರವಾಹಮಧ್ಯೇ ಜಾಯಮಾನಾಃ ಸ್ವಜನ್ಯಾಕ್ಲಿಷ್ಟಸಂಸ್ಕಾರೈಃ ಪುನಃಪುನರಭ್ಯಾಸೇನ ಪ್ರವೃದ್ಧೈಃ ಕ್ಲಿಷ್ಟಸಂಸ್ಕಾರನಿರೋಧೇನ ಕ್ಲಿಷ್ಟವೃತ್ತಿಪ್ರವಾಹಂ ನಿರುಧ್ಯ ಪರವೈರಾಗ್ಯೇಣ ಸ್ವಯಂ ನಿರುಧ್ಯನ್ತೇ । ತತಃ ಸಂಸ್ಕಾರಶೇಷಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಲಯೋ ಮುಕ್ತಿರ್ಭವತೀತಿ ಭಾವಃ ।।
ಪಞ್ಚವೃತ್ತೀರುದ್ದಿಶತಿ-
ಪ್ರಮಾಣವಿಪರ್ಯಯವಿಕಲ್ಪನಿದ್ರಾಸ್ಮೃತಯಃ ॥ ( ೬ )
ಇತೋsನ್ಯಾ ವೃತ್ತಿರ್ನಾಸ್ತೀತ್ಯುದ್ದೇಶಸೂತ್ರಸ್ಯ ಫಲಮ್ ॥
ತತ್ರ ಪ್ರಮಾಣವೃತ್ತಿಂ ವಿಭಜತೇ-
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾನುಮಾನಾಗಮಾಃ ಪ್ರಮಾಣಾನಿ ॥ ( ೭ )
ತ್ರೀಣ್ಯೇವ ಪ್ರಮಾಣಾನೀತಿ ಭಾವಃ । ಅತ್ರ ಪ್ರಮಾಕರಣತ್ವಂ ಸಾಮಾನ್ಯಲಕ್ಷಣಮ್ । ಪ್ರಮಾ ಚಾಜ್ಞಾತಾರ್ಥಾವಗಾಹಿ ಪೌರುಷೇಯೋ ಬೋಧಃ ವೃತ್ತೌ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಃ । ತತ್ಕರಣಂ ವೃತ್ತಿಃ । ತತ್ರೇನ್ದ್ರಿಯಸಮ್ಬನ್ಧದ್ವಾರಾ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಘಟಾದಿಸಮ್ಬನ್ಧೇ ಸತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಿಶೇಷಾತ್ಮಕೇsರ್ಥೇ ವ್ಯಕ್ತಿರೂಪವಿಶೇಷನಿರ್ಧಾರಣಪ್ರಧಾನಾ ವೃತ್ತಿಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಪ್ರಮಾಣಮ್ । ತತ್ರ ಅರ್ಥಾಕಾರಾಯಾಂ ವೃತ್ತೌ ಚಿದಾತ್ಮನೋ ಯಃ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಃ ಸೋsಪಿ ವೃತ್ತಿದ್ವಾರಾ ಅರ್ಥಾಕಾರಃ ಸನ್ ಫಲಂ ಭವತಿ । ಏವಂ ಸಾಮಾನ್ಯತೋ ಜ್ಞಾತೇ ಪರೋಕ್ಷಾರ್ಥೇ ಸಮಾಧಿನಾ ವಿದ್ಯಮಾನವಿಶೇಷವೃತ್ತಿಃ ಪ್ರಮಾಣತ್ವಮಿತಿ ಜ್ಞೇಯಮ್ । ಅನುಮಾನಾಗಮಯೋರ್ವ್ಯಾಪ್ತಿಸಙ್ಗತಿಗ್ರಹಾಪೇಕ್ಷತ್ವಾತ್ ವನ್ಹಿತ್ವಾದಿಸಾಮಾನ್ಯೇ ತದ್ಗ್ರಹಾತ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಿಷಯತ್ವಮೇವ । ತತ್ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗ್ರಹೇ ಸತಿ ಪಕ್ಷವೃತ್ತಿಲಿಙ್ಗಜ್ಞಾನಾತ್ ಸಾಧ್ಯತಾವಚ್ಛೇದಕಸಾಮಾನ್ಯನಿರ್ಧಾರಣವೃತ್ತಿರನುಮಾನಮ್ । ಆಪ್ತೇನ ದೃಷ್ಟೋsನುಮಿತೋ ವಾ ಅರ್ಥಃ ಯೇನ ಶಬ್ದೇನೋಪದಿಶ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾಚ್ಛಬ್ದಾತ್ ಶ್ರೋತುಃ ತದರ್ಥವಿಷಯಾವೃತ್ತಿರಾಗಮಃ । ವೇದಸ್ಯ ಆಪ್ತೇಶ್ವರಪ್ರಣೀತತ್ವಂ ವಕ್ಷ್ಯತೇ ।।
ವಿಪರ್ಯಯಂ ಲಕ್ಷಯತಿ-
ವಿಪರ್ಯಯೋ ಮಿಥ್ಯಾಜ್ಞಾನಮತದ್ರೂಪಪ್ರತಿಷ್ಠಮ್ ॥ ( ೮ )
ತತ್ತದ್ರೂಪೇ ಸ್ವವಿಷಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಶೂನ್ಯಮ್ (ಬಾಧವಿರೋಧೀತಿ ಯಾವದ್) । ವಿಕಲ್ಪೋsಪಿ ಬಾಧವಿರೋಧೀ ತದ್ರೂಪಾಪ್ರತಿಷ್ಠ ಇತ್ಯತಿವ್ಯಾಪ್ತಿನಿರಾಸಾಯ ಮಿಥ್ಯಾಜ್ಞಾನಪದಮ್ । ತೇನ ಸ್ವವಿಷಯೇ ಸ್ವಜನ್ಯವ್ಯವಹಾರಲೋಪಿಸಮತಬಾಧವತ್ತ್ವಮುಚ್ಯತೇ । ನ ಚ ವಿಕಲ್ಪೇ ತಾದೃಶಬಾಧೋsಸ್ತಿ । ಕೇಷಾಞ್ಚಿತ್ ಪಣ್ಡಿತಾನಾಂ ತತ್ರ ಬಾಧಬುದ್ಧಾವಪಿ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ವ್ಯವಹಾರಾಲೋಪಾತ್ । ಸಂಶಯಸ್ತು ಲಕ್ಷ್ಯ ಏವೇತಿ ನಾತಿವ್ಯಾಪ್ತಿರಿತಿ ಭಾವಃ । ಅಸ್ಯೈವ ವಿಪರ್ಯಯಸ್ಯ ಭೇದಾಃ ಪಞ್ಚಕ್ಲೇಶಾಃ ಇತಿ ವಕ್ಷ್ಯತೇ ।।
ವಿಕಲ್ಪಂ ಲಕ್ಷಯತಿ-
ಶಬ್ದಜ್ಞಾನಾನುಪಾತೀ ವಸ್ತುಶೂನ್ಯೋ ವಿಕಲ್ಪಃ ॥ ( ೯ )
ನರಶೃಙ್ಗಾದಿಶಬ್ದಶ್ರವಣಾನನ್ತರಮವಶ್ಯಂ ಭವತ್ಯೇವ ನಿರ್ವಿಷಯಾ ವೃತ್ತಿರ್ಯಾ ಸಾ ವಿಕಲ್ಪ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಅಯಂ ವಿಕಲ್ಪೋ ವಸ್ತುಶೂನ್ಯತ್ವಾನ್ನ ಪ್ರಮಾಣಮ್, ಬೋಧೇsಪ್ಯವಶ್ಯವಂ ಭಾವಿತ್ವಾದ್ವ್ಯವಹಾರಹೇತುತ್ವಾಚ್ಚ ನ ವಿಪರ್ಯಯಃ । ಯಥಾ ’ಚೈತನ್ಯಮೇವ ಪುರುಷ’ ಇತ್ಯಭೇದನಿಶ್ಚಯೇsಪಿ ’ಪುರುಷಸ್ಯ ಚೈತನ್ಯಮ್’ ಇತಿ ಭೇದವಿಕಲ್ಪಃ, ’ಭಾವಾತಿರಿಕ್ತಭಾವೋ ನಾಸ್ತಿ’ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಯೇsಪಿ ’ಸರ್ವಧರ್ಮಾಭಾವವನ್ಪುರುಷ’ ಇತಿ ವಿಶೇಷಣವಿಶೇಷ್ಯಭಾವವಿಕಲ್ಪಃ । ಏವಂ ’ರಾಹೋಃ ಶಿರ’ ಇತ್ಯಾದಿವಿಕಲ್ಪಾ ಉದಾಹಾರ್ಯಾಃ ॥
ನಿದ್ರಾಂ ಲಕ್ಷಯತಿ-
ಅಭಾವಪ್ರತ್ಯಯಾಲಮ್ಬನಾ ವೃತ್ತಿರ್ನಿದ್ರಾ ॥ ( ೧೦ )
ಕಾರ್ಯಂ ಪ್ರತ್ಯಯತೇ ಗಚ್ಛತೀತಿ ಪ್ರತ್ಯಯೋ ಹೇತುಃ । ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನಸುಷುಪ್ತೀನಾಮಭಾವೇ ಹೇತುಃ ತಮಃ ಆಲಮ್ಬನಂ- ವಿಷಯಃ ಯಸ್ಯಾಃ ಸಾ ವೃತ್ತಿಃ ನಿದ್ರಾ । ವೃತ್ತಿಪದಸ್ಯಾನುವರ್ತಮಾನಸ್ಯೋಚ್ಚಾರಣಂ ’ಜ್ಞಾನಾಭಾವೋ ನಿದ್ರಾ’ ಇತಿ ಮತನಿರಾಸಾರ್ಥಮ್ । ತಥಾ ಹಿ – ಉತ್ಥಿತಸ್ಯ ’ಸುಖಮಹಮಸ್ವಾಪ್ಸಮ್’ ಇತಿ ಸ್ಮರಣಂ ಬುದ್ಧಿಸತ್ತ್ವಸಚಿವತಮೋ ವಿಷಯಂ ತದನುಭವಂ ಕಲ್ಪಯತಿ । ’ಗಾಢಮೂಢಮಹಮಸ್ವಾಪ್ಸಮ್’ ಇತಿ ಕೇವಲತಮೋವಿಷಯಂ ಸ್ಮರಣಂ ತದನುಭವಂ ಕಲ್ಪಯತಿ । ಸ ಚಾನುಭವೋ ಬುದ್ಧಿಧರ್ಮೋ ನಿದ್ರಾ । ಸಾ ಚೈಕಾಗ್ರವೃತ್ತಿಕಲ್ಪಾ ಅಪಿ ತಾಮಸತ್ವಾತ್ ಯೋಗಾರ್ಥಿನಾ ನಿರೋದ್ಧವ್ಯೇತಿ ಭಾವಃ ।।
ಸ್ಮೃತಿಂ ಲಕ್ಷಯತಿ-
ಅನುಭೂತವಿಷಯಾಸಂಪ್ರಮೋಷಃ ಸ್ಮೃತಿಃ ॥ ( ೧೧ )
ಪ್ರಮಾದ್ಯನುಭವೋ (ಪಿ) (ಹಿ) ಸ್ಮೃತೇಃ ಪಿತಾ । ತಸ್ಯ ವಿಷಯಃ ಸ್ಮೃತೇಃ ಆತ್ಮೀಯಃ। ಲೋಕೇ ಪಿತುಃ ಸ್ವಮಿವ ಪುತ್ರಸ್ಯ । ಸ್ಮೃತೇರ್ಮೂಲಾನುಭವಾವಿಷಯಸ್ತು ಪರಸ್ವಮ್ । ತದ್ಗ್ರಹಃ ಸಮ್ಪ್ರಮೋಷಃಸ್ತೇಯಃ । ತಥಾ ಚಾನುಭೂತೇ ವಿಷಯೇ ಯೋsಯಮ್ ಅಸಮ್ಪ್ರಮೋಷಃ ಅಧಿಕಾಗ್ರಹಃ, ಅನುಭೂತಮಾತ್ರಗ್ರಹ ಇತಿ ಯಾವತ್ ಸಾ ಸ್ಮೃತಿರಿತ್ಯರ್ಥಃ । ವೃತ್ತಿಸ್ಥಃ ಪೌರುಷಬೋಧೋsನುಭವಃ ಸ್ವಪ್ರಕಾಶ ಇತಿ ತಜ್ಜನ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಾತ್ ಅನುಭವಾರ್ಥೋ ಭಯವಿಷಯಾಪಿ ಸ್ಮೃತಿರ್ಭವತಿ । ನನು ಸ್ವಕಾಯೇ ಗಜವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಮನನುಭೂತಮಪಿ ಸ್ವಪ್ನೇ ಸ್ಮರ್ಯತೇ ಇತಿ ಚೇತ್, ನ । ತಸ್ಯ ವಿಪರ್ಯಯತ್ವಾದಿತಿ ಭಾವಃ ।।
ಆಸಾಂ ವೃತ್ತೀನಾಂ ನಿರೋಧೋಪಾಯಮಾಹ-
ಅಭ್ಯಾಸವೈರಾಗ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ತನ್ನಿರೋಧಃ ॥ ( ೧೨ )
ಸರ್ವಸ್ಯ ಜನ್ತೋಃ ಸ್ವಭಾವತಶ್ಚಿತ್ತವೃತ್ತಿರ್ನದೀ ವಿಷಯಭೂಮಿಗಾ ಸಂಸಾರಸಾಗರಾಭಿಮುಖೀ ಪ್ರವಹತಿ । ತತ್ರ ವಿಷಯೇ ವೈರಾಗ್ಯೇಣ ತತ್ಪ್ರವಾಹಂ ಭಙ್ತ್ವಾ ಸತ್ತ್ವಪುರುಷವಿವೇಕಾಭ್ಯಾಸೇನ ತಸ್ಯಾ ನದ್ಯಾಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಪ್ರವಾಹಃ ಕ್ರಿಯತೇ । ಅನಭ್ಯಾಸೇ ಹಿ ಲಯವಿಕ್ಷೇಪಸ್ವಭಾವಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ವೈರಾಗ್ಯಾತ್ ವಿಕ್ಷೇಪಭಙ್ಗೇ ನಿದ್ರಾ ಸ್ಯಾತ್ ತಸ್ಮಾದಭ್ಯಾಸವೈರಾಗ್ಯೇ ಲಯವಿಕ್ಷೇಪನಿವೃತ್ತಿರೂಪಪ್ರಯೋಜನಭೇದೇನ ನಿರೋಧೇ ಕಾರ್ಯೇ ಸಮುಚ್ಚೀಯೇತೇ ।।
ಅಭ್ಯಾಸಸ್ವರೂಪಮಾಹ-
ತತ್ರ ಸ್ಥಿತೌ ಯತ್ನೋಭ್ಯಾಸಃ ॥ ( ೧೩ )
ತತ್ರ- ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ರಜಸ್ತಮೋವೃತ್ತಿಶೂನ್ಯಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯೈಕಾಗ್ರತಾ ಸ್ಥಿತಿಃ । ತಸ್ಯಾಂ ಕಾರ್ಯಾಯಾಂ ಯಾನಿ ಸಾಧನಾನಿ ಯಮನಿಯಮಾದೀನಿ ತದ್ವಿಷಯಃ ಪ್ರಯತ್ನಃ ( ತದನುಷ್ಠಾನಮ್) (ಅನುಷ್ಠಾನಮ್) ಅಭ್ಯಾಸ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ನನ್ವನಾದಿಪ್ರಬಲರಾಜಸತಾಮಸವೃತ್ತಿಸಂಸ್ಕಾರೈರ್ವಿರೋಧಿಭಿಃ ಕುಣ್ಠಿತೋsಭ್ಯಾಸೋ ನ ಸ್ಥಿತ್ಯೈ ಕಲ್ಪತ ಇತ್ಯತ ಆಹ-
ಸ ತು ದೀರ್ಘಕಾಲನೈರನ್ತರ್ಯಸತ್ಕಾರಾಸೇವಿತೋ ದೃಢಭೂಮಿಃ ॥ ( ೧೪ )
ತು ಶಬ್ದಃ ಶಙ್ಕಾನಿರಾಸಾರ್ಥಃ । ಸಃ ಅಭ್ಯಾಸಃ ದೀರ್ಘಕಾಲಂ ತಪೋಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವಿದ್ಯಾಶ್ರದ್ಧಾರೂಪಸತ್ಕಾರೇಣ ನೈರನ್ತರ್ಯೇಣ ಚಾಸೇವಿತಃ ದೃಢಸಂಸ್ಕಾರಃ ಸನ್ ವ್ಯುತ್ಥಾನಸಂಸ್ಕಾರೈರ್ನಾಭಿಭೂಯತೇ । ಕಿನ್ತು ಸ್ಥಿತಿಸಮರ್ಥೋ ಭವತೀತ್ಯರ್ಥಃ । ’ಅಥೋತ್ತರೇಣ ತಪಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯೇಣ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ವಿದ್ಯಯಾತ್ಮಾನಮನ್ವಿಷ್ಯ’ ಇತಿ ಶ್ರುತಿಃ । ಸತ್ಕಾರಂ ದರ್ಶಯತಿ ।।
ವೈರಾಗ್ಯಸ್ವರೂಪಮಾಹ-
ದೃಷ್ಟಾನುಶ್ರವಿಕವಿಷಯವಿತೃಷ್ಣಸ್ಯ ವಶೀಕಾರಸಂಜ್ಞಾವೈರಾಗ್ಯಮ್ ॥ ( ೧೫ )
ಯತಮಾನವ್ಯತಿರೇಕೈಕೇನ್ದ್ರಿಯವಶೀಕಾರಸಂಜ್ಞಾಃ ವೈರಾಗ್ಯವೃತ್ತಯಃ ಚತಸ್ರಃ । ತತ್ರ ರಾಗಾದೀನಾಂ ಚಿತ್ತಸ್ಥಾನಾಂ ಕಷಾಯಾಗಾಂ ವಿಷಯೇಷ್ವಿನ್ದ್ರಿಯಪ್ರವರ್ತಕಾನಾಂ ಪಾಕಾಯ ಪ್ರಯತ್ನೋ ಯತಮಾನಸಂಜ್ಞಾವೈರಾಗ್ಯಮ್ । ತತಃ ಪಕ್ವಾನಾಂ ಕೇಷಾಞ್ಚಿತ್ ಕಷಾಯಾಣಾಂ ಪಕ್ಷ್ಯಮಾಣೇಭ್ಯೋ ವಿಭಾಗಾವಧಾರಣಂ ವ್ಯತಿರೇಕಸಂಜ್ಞಾವೈರಾಗ್ಯಮ್ । ತತಃ ಪಕ್ವಾನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಿನ್ದ್ರಿಯಪ್ರವರ್ತನಾಶಕ್ತಾನಾಂ ಮನಸ್ಯೌತ್ಸುಕ್ಯರೂಪೇಣಾವಸ್ಥಾನಮೇಕೇನ್ದ್ರಿಯಸಂಜ್ಞಾವೈರಾಗ್ಯಮ್ ।ಸ್ತ್ರಿಯೋsನ್ನಪಾನಮಿತ್ಯಾದಿಷು ದೃಷ್ಟೇಷು, ಗುರೂಚ್ಚಾರಣಮನುಶ್ರವಃ ಶ್ರವಣಂ ಯಸ್ಯ ಸೋsನುಶ್ರವೋ ವೇದಃ ತದುಕ್ತೇಷು ಆನುಶ್ರವಿಕೇಷು, ಸ್ವರ್ಗಾದಿದಿವ್ಯಾದಿವ್ಯವಿಷಯೇಷು ಚ ಪ್ರಾಪ್ತೇಷು ವಿನಾಶಪರಿತಾಪಸಾತಿಶಯತ್ವಾಸೂಯಾದಿದೋಷಾಣಾಮಭ್ಯಾಸೇನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಾತ್ ವಿತೃಷ್ಣಸ್ಯ ಉಪೇಕ್ಷಾಬುದ್ಧಿಃ- ವಶೀಕಾರಸಂಜ್ಞಾವೈರಾಗ್ಯಮಿತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ಅಪರಂ ವೈರಾಗ್ಯಮುಕ್ತ್ವಾ ಪರಂ ವೈರಾಗ್ಯಮಾಹ-
ತತ್ಪರಂ ಪುರುಷಖ್ಯಾತೇರ್ಗುಣವೈತೃಷ್ಣ್ಯಮ್ ॥ ( ೧೬ )
ಪೂರ್ವವೈರಾಗ್ಯಮುತ್ತರವೈರಾಗ್ಯೇ ಹೇತುಃ । ತಥಾ ಹಿ- ವಕ್ಷ್ಯಮಾಣಯೋಗಾಙ್ಗಾನುಷ್ಠಾನಾದತಿಶುದ್ಧಚಿತ್ತಸ್ಯ ವಿಷಯೇಷು ದೋಷದರ್ಶನಾತ್ ವಶೀಕಾರಸಂಜ್ಞಕವೈರಾಗ್ಯೇ ಸತಿ ಗುರ್ವಾಗಮಾವಗತಸ್ಯ ಪುರುಷಸ್ಯ ಯಾ ಖ್ಯಾತಿಃ ತದಭ್ಯಾಸಾತ್ ಧರ್ಮಮೇಘಾಖ್ಯಧ್ಯಾನರೂಪಾನ್ನಿತಾನ್ತವಿಧ್ವಸ್ತತಮೋರಜೋಮಲಂ ಚಿತ್ತಂ ಸತ್ತ್ವಮಾತ್ರದೋಷಂ ಅತಿಪ್ರಸನ್ನಂ ಭವತಿ । ಸೋsಯಮತಿಶುದ್ಧಚಿತ್ತಧರ್ಮಃ ಪ್ರಸಾದಃ ಧರ್ಮಮೇಘೋತ್ತರಾವಧಿಃ ತಸ್ಯೈವ ಫಲೀಭೂತಃ, ಪರಂ ಗುಣೇಭ್ಯೋ ವೈತೃಷ್ಣ್ಯಂ ವೈರಾಗ್ಯಮುಚ್ಯತೇ ಯಂ ಮುಕ್ತಿಹೇತುಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಂ ವದನ್ತಿ ಮೋಕ್ಷವಿದಃ । ಯಸ್ಯೋದಯೇ ಪ್ರಕ್ಷೀಣಸರ್ವಕ್ಲೇಶೋ ವಿಧೂತಾಶೇಷಕರ್ಮಾಶಯಃ ಕೃತವಿವೇಕಖ್ಯಾತಾವಪ್ಯುಪೇಕ್ಷಕಃ’ಕೃತಂ ಕೃತ್ಯಂ’, ’ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪ್ರಾಪಣೀಯಮ್’ ಇತಿ ಮನ್ಯತೇ ಯೋಗೀ, ಯದನ್ತರಮೇವ ಚಿತ್ತಮಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಸಂಸ್ಕಾರಮಾತ್ರಶೇಷಂ ಭವತಿ ತತ್ಪರಂ ವೈರಾಗ್ಯಮ್ । ಅಪರಂ ತು ವೈರಾಗ್ಯಂ ವಿತಮಸ್ಕಸ್ಯ ರಜೋಲೇಶಮಲಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ, ಯತಃ ಪ್ರಕೃತೌ ಲೀನಾ ಐಶ್ವರ್ಯಮನುಭವನ್ತಿ । ಯಥೋಕ್ತಮ್- ’ವೈರಾಗ್ಯಾತ್ಪ್ರಕೃತಿಲಯ’ ಇತಿ ।।
ಏವಮಭ್ಯಾಸವೈರಾಗ್ಯೇ ನಿರೂಪ್ಯ ತತ್ಸಾಧ್ಯಂ ನಿರೂಪಯನ್ನಾದೌ ಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತಂ ಚತುರ್ವಿಧಂ ದರ್ಶಯತಿ-
ವಿತರ್ಕವಿಚಾರಾನನ್ದಾಸ್ಮಿತಾರೂಪಾನುಗಮಾತ್ಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತಃ ॥ ( ೧೭ )
ಯಥಾ ಲೋಕೇ ಪ್ರಾಥಮಿಕಧಾನುಷ್ಕಃ ಸ್ಥೂಲಮೇವ ಲಕ್ಷ್ಯಂ ವಿಧ್ಯತಿ, ಪಶ್ಚಾತ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ, ತಥಾ ಪ್ರಾಥಮಿಕೋ ಯೋಗೀ ಸ್ಥೂಲಮೇವ ಶಾಲಗ್ರಾಮಾದಿಕಂ ಧ್ಯಾನೇನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರೋತಿ । ಸ ಸ್ಥೂಲಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರೋ ವಿತರ್ಕಃ । ತಸ್ಯ ಸ್ಥೂಲಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ಪಞ್ಚತನ್ಮಾತ್ರಾದಿಕಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮ್ । ತಸ್ಯ ಧ್ಯಾನೇನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರೋ ವಿಚಾರಃ । ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಸ್ಥೂಲಾನಿ ಪ್ರಕಾಶಕತ್ವಾತ್ ಸತ್ತ್ವರೂಪಾಣಿ ತೇಷಾಂ ಧ್ಯಾನೇನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಃ ಆನನ್ದಃ । ತೇಷಾಂ ಕಾರಣಂ ಬುದ್ಧಿಃ ಪುರುಷರೂಪೇಣ ಗ್ರಹೀತ್ರೈಕೀಭೂತಾ ಸತೀ ಅಸ್ಮಿತಾ । ತಸ್ಯಾ ಧ್ಯಾನೇನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರೋsಪ್ಯಸ್ಮಿತಾ ಉಚ್ಯತೇ । ತತ್ರ ಸ್ಥೂಲಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಚ ಗ್ರಾಹ್ಯಮ್, ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಗ್ರಹಣಾನಿ ಅಸ್ಮಿತಾಖ್ಯೋ ಗ್ರಹೀತಾ । ತೇಷು ಗ್ರಹೀತೃಗ್ರಹಣಗ್ರಾಹ್ಯೇಷು ಧ್ಯಾನಪರಿಪಾಕಃ ಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತೋ ಯೋಗಃ । ಸ ಚ ವಿತರ್ಕವಿಚಾರಾನನ್ದಾಸ್ಮಿತಾಸ್ವರೂಪೈಃ ಚತುರ್ಭಿಃ ಅನುಗಮಾತ್ ಚತುರ್ವಿಧಃ ಸವಿತರ್ಕಃ, ಸವಿಚಾರಃ, ಸಾನನ್ದಃ ಸಾಸ್ಮಿತ ಇತಿ । ಅತ್ರ ಯಥಾ ಘಟಜ್ಞಾನಂ ಮೃದ್ವಿಷಯಂ ತಾದಾತ್ಮ್ಯಾತ್ ತಥಾ ಸ್ಥೂಲಯೋಗಃ ಯೋಗಃ ಸ್ಥೂಲಸೂಕ್ಷ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಾಸ್ಮಿತಾವಿಷಯಕಃ । ಸೂಕ್ಷ್ಮಯೋಗಸ್ತ್ರಯವಿಷಯಕಃ । ಅನ್ಯೌ ದ್ವ್-ಯೇಕವಿಷಯೌ ಇತಿ ವಿಶೇಷೋ ಭಾಷ್ಯಕೃದ್ಭಾಷಿತಃ । ತತ್ರ ಮೃಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಘಟಾದಿವಿಷಯಂ ಯಥಾ ತದ್ವತ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾದಿಯೋಗಾಃ ಸ್ಥೂಲಾದ್ಯವಿಷಯಾ ಇತಿ ಮನ್ತವ್ಯಮ್ । ಭೋಜವೃತ್ತೌ ತು ಇನ್ದ್ರಿಯೇಷು ಸವಿತರ್ಕಮುಕ್ತ್ವಾ ತನ್ಮಾತ್ರೇಷು ಸವಿಚಾರಮುಕ್ತ್ವಾ ಅಹಙ್ಕಾರೇ ಸಾನನ್ದಃ, ಮಹತ್ತತ್ತ್ವೇ ಸಾಸ್ಮಿತ ಇತ್ಯುಕ್ತಮ್ । ತತ್ರ ’ಅಹಮ್’ ಇತಿ ವಿಷಯಗ್ರಾಹಕಾನ್ತಃಕರಣಮಹಙ್ಕಾರಃ ।ಅನ್ತರ್ಮುಖಂ ಸತ್ತಾಮಾತ್ರೇ ಮಹತ್ತತ್ತ್ವೇ ಲೀನಂ, ಸತ್ತಾಮಾತ್ರಾವಭಾಸಕಮಸ್ಮಿತೇತಿ ತಯೋರ್ಭೇದಃ ।।
ಅಧುನಾ ಸೋಪಾಯಮಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಮಾಹ-
ವಿರಾಮಪ್ರತ್ಯಯಾಭ್ಯಾಸಪೂರ್ವಃ ಸಂಸ್ಕಾರಶೇಷೋsನ್ಯಃ ॥ ( ೧೮ )
ವೃತ್ತೀನಾಮಭಾವೋ ವಿರಾಮಃ ತಸ್ಯ ಪ್ರತ್ಯಯಃ- ಕಾರಣಂ ಪರವೈರಾಗ್ಯಂ ತದಭ್ಯಾಸಃ ಪೂರ್ವಃ ಉಪಾಯೋ ಯಸ್ಯ ಸ ತಥಾ । ಅನೇನ ಪದೇನೋಪಾಯ ಉಕ್ತಃ । ಅನ್ಯಃ ಅಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಃ ಸಂಸ್ಕಾರಶೇಷಃ। ಪರಂ ಹಿ ವೈರಾಗ್ಯಂ ಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತಸಂಸ್ಕಾರಾನಪ್ಯಭಿಭೂಯ ಸ್ವಸಂಸ್ಕಾರಂ ಶೇಷಯತಿ । ಸ ನಿರ್ಬೀಜಃ ಸಮಾಧಿಃ । ನಿರಾಲಮ್ಬನತ್ವಾತ್ ಕರ್ಮಬೀಜಾಭಾವಾಚ್ಚೇತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ಅಯಮಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತಃ ದ್ವಿವಿಧಃ- ಭವಪ್ರತ್ಯಯಃ, ಉಪಾಯಪ್ರತ್ಯಯಶ್ಚ । ತತ್ರಾದ್ಯೋ ಮುಮುಕ್ಷುಭಿರ್ಹೇಯಃ । ತಮಾಹ-
ಭವಪ್ರತ್ಯಯೋ ವಿದೇಹಪ್ರಕೃತಿಲಯಾನಾಮ್ ॥ ( ೧೯ )
ಭೂತೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಮನ್ಯತಮಸ್ಮಿನ್ಸ್ವೀಕಾರೇ ಅನಾತ್ಮನ್ಯಾತ್ಮತ್ವಭಾವನಯಾ ದೇಹಪಾತಾನನ್ತರಂ ಭೂತೇನ್ದ್ರಿಯೇಷು ಲೀನಾಃ ಷಾಟ್ಕೌಶಿಕದೇಹಶೂನ್ಯಾಃ ವಿದೇಹಾಃ । ಅವ್ಯಕ್ತಮಹದಹಙ್ಕಾರಪಞ್ಚತನ್ಮಾತ್ರೇಷು ಪ್ರಕೃತಿಷ್ವಾತ್ಮತ್ವಭಾವನಯಾ ಲೀನಾಃ ಪ್ರಕೃತಿಲಯಾಃ । ತೇಷಾಂ ಚಿತ್ತಂ ಸಂಸ್ಕಾರಮಾತ್ರಶೇಷಮಿತ್ಯಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತಃ । ಸ ತು ಭವಪ್ರತ್ಯಯಃ । ಭವನ್ತಿ ಜಾಯನ್ತೇsಸ್ಯಾಂ ಜನ್ತವ ಇತ್ಯವಿದ್ಯಾ ಭವಃ, ಅನಾತ್ಮನ್ಯಾತ್ಮತ್ವಬುದ್ಧಿಃ ಸ ಪ್ರತ್ಯಯೋ ಹೇತುರಸ್ಯ ಸ ತಥಾ । ಅವಿದ್ಯಾಮೂಲೋsಯಂ ಯೋಗೋsನ್ತವತ್ಫಲಃ ।
ಯದಾಹ ವಾಯುಃ-
ದಶಮನ್ವನ್ತರಾಣೀಹ ತಿಷ್ಠನ್ತೀನ್ದ್ರಿಯಚಿನ್ತಕಾಃ ।
ಭೌತಿಕಾಸ್ತು ಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ಸಹಸ್ರಂ ತ್ವಾಭಿಮಾನಿಕಾಃ ॥
ಬೌದ್ಧಾ ದಶಸಹಸ್ರಾಣಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ವಿಗತಜ್ವರಾಃ ।
ಪೂರ್ಣಂ ಶತಸಹಸ್ರಂ ತು ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯವ್ಯಕ್ತಚಿನ್ತಕಾಃ ॥
ಪುರುಷಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಾಲಸಂಖ್ಯಾ ನ ವಿದ್ಯತೇ ॥ ಇತಿ ।
ಯೇಷಾಂ ವಿವೇಕಖ್ಯಾತಿರ್ನಾಸ್ತಿ, ತೇಷಾಂ ಚಿತ್ತಂ ಲೀನಮಪ್ಯುತ್ಥಾಯ ಸಂಸಾರೇ ಪತತಿ ಸುಪ್ತಚಿತ್ತವದಿತಿ ಭಾವಃ ॥
ಅಧುನಾ ದ್ವಿತೀಯಮುಪಾದೇಯಮಾಹ-
ಶ್ರದ್ಧಾವೀರ್ಯ್ಯಸ್ಮೃತಿಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ಇತರೇಷಾಮ್ ॥ ( ೨೦ )
ಪುರುಷಗೋಚರಾ ಸಾತ್ವಿಕೀ (ವೃತ್ತಿಃ) ಶ್ರದ್ಧಾ । ತಥಾ ವೀರ್ಯಂ- ಪ್ರಯತ್ನೋ ಜಾಯತೇ । ತೇನ ಯಮನಿಯಮಾದಿಪರಮ್ಪರಯಾ ಸ್ಮೃತಿಃ ಧ್ಯಾನಮ್ । ತೇನ ಸಮಾಧಿಃ । ತೇನ ಪ್ರಜ್ಞಾಪುರುಷಗೋಚರಖ್ಯಾತ್ಯಭ್ಯಾಸಃ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಃ ತತಃ ಪರವೈರಾಗ್ಯಾದಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಃ ಇತರೇಷಾಂ- ಮುಮುಕ್ಷೂಣಾಂ ಯೋಗಿನಾಂ ಭವತಿ ॥
ಶ್ರದ್ಧಾದಯಃ ಪ್ರಜ್ಞಾನ್ತಾ ಉಪಾಯಾಃ ತತ್ಪೂರ್ವಕೋsಯಮುಪಾಯಪ್ರಯತ್ನಃ । ತೇ ಚೋಪಾಯಾಃ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪ್ರಾಕ್ಸಂಸ್ಕಾರಬಲಾತ್ ಮೃದುಮಧ್ಯಾದಿಮಾತ್ರಭೇದಾಃ ತ್ರಿವಿಧಾಃ । ತಥಾ ಚ ಯೋಗಿನಸ್ತ್ರಯೋ ಭವನ್ತಿ-ಮೃದೂಪಾಯಃ, ಮಧ್ಯೋಪಾಯಃ, ಅಧಿಮಾತ್ರೋಪಾಯಃ ಇತಿ । ತತ್ರ ಮೃದೂಪಾಯಸ್ತ್ರಿವಿಧಃ- ಮೃದುಸಂವೇಗಃ, ಮಧ್ಯಸಂವೇಗಃ ತೀವ್ರಸಂವೇಗ ಇತಿ । ಏವಮಿತರಾವಪಿ ತ್ರಿವಿಧೌ ಭವತಃ । ಏವಂ ಚ ನವ ಯೋಗಿನೋ ಭವನ್ತಿ । ತೇಷಾಂ ಚಿರಂ ಚಿರತರಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಕ್ಷಿಪ್ರತರಂ ಸಿದ್ಧಯೋ ಭವನ್ತಿ ಉಪಾಯತಾರತಮ್ಯಾತ್ । ತತ್ರ ಕೇಷಾಞ್ಚಿತ್ ಕ್ಷಿಪ್ರತರಂ ಸಿದ್ಧಿರಿತ್ಯಾಹ-
ತೀವ್ರಸಂವೇಗಾನಾಮಾಸನ್ನಃ ॥ ( ೨೧ )
ಸಂವೇಗಃ ವೈರಾಗ್ಯಂ ಯೇಷಾಂ ತೀವ್ರಮ್ ಉಪಾಯಾಶ್ಚಾಧಿಮಾತ್ರಾಃ ತೇಷಾಂ ಯೋಗಿನಾಮಾಸನ್ನಃ ಸಮಾಧಿಃ ಅಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಸ್ತತೋ ಮೋಕ್ಷ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ಮೃದುಮಧ್ಯಾಧಿಮಾತ್ರತ್ವಾತ್ತತೋsಪಿ ವಿಶೇಷಃ ॥ ( ೨೨ )
ತೀವ್ರಸ್ಯ ಸಂವೇಗಸ್ಯಾಪಿ ಮೃದುಮಧ್ಯಾದಿಮಾತ್ರತ್ವಾತ್ ತತಃ – ಮೃದುತೀವ್ರಸಂವೇಗಸ್ಯ ಯೋಗಿನ ಆಸನ್ನಾತ್ ಸಮಾಧೇಃ ಮಧ್ಯತೀವ್ರಸಂವೇಗಾಸನ್ನತರಾತ್ ಅಧಿಮಾತ್ರತೀವ್ರಸಂವೇಗಸ್ಯಾಸನ್ನತಮಃ ಸಮಾಧಿಲಾಭ ಇತಿ ’ವಿಶೇಷ’ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ಈಶ್ವರಪ್ರಣಿಧಾನಾದ್ವಾ ॥ ( ೨೩ )
ಈಶ್ವರೇ ಕಾಯಿಕಾದ್ವಾಚಿಕಾನ್ಮಾನಸಾತ್ ಪ್ರಣಿಧಾನಾತ್ ಭಕ್ತಿವಿಶೇಷಾತ್ ಆಸನ್ನತಮಃ ಸಮಾಧಿಲಾಭಃ । ವಾಶಬ್ದಃ ಪೂರ್ವೋಕ್ತೋಪಾಯೇನಾಸ್ಯ ಭವತ್ಯುಪಾಯಸ್ಯ ವಿಕಲ್ಪಾರ್ಥಃ । ಭಕ್ತೇರನ್ಯಾನಪೇಕ್ಷತ್ವಾತ್ । ಈಶ್ವರೋ ಹಿ ಭಕ್ತ್ಯಾಭಿಮುಖಃ ಸನ್ ’ಇದಮಿಷ್ಟಮಸ್ಯಾಸ್ತು’ ಇತ್ಯನುಗೃಹ್ಣಾತೀತಿ ಭಾವಃ ।।
ಈಶ್ವರಸ್ವರೂಪಾನ್ನಿರೂಪಯತಿ –
ಕ್ಲೇಶಕರ್ಮವಿಪಾಕಾಶಯೈರಪರಾಮೃಷ್ಟಃ ಪುರುಷವಿಶೇಷ ಈಶ್ವರಃ ॥ ( ೨೪ )
ಕ್ಲೇಶಾಃ- ಅವಿದ್ಯಾದಯಃ ಪಞ್ಚ । ಕರ್ಮ- ಅಧರ್ಮಾಧರ್ಮೌ । ತಯೋಃ ಫಲಂ ವಿಪಾಕಃ । ಫಲಾನುಕೂಲಾಃ ಸಂಸ್ಕಾರಾಃ ಆಶಯಾಃ । ಮನಸ್ಯಾಶೇರತ ಇತಿ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತೇಃ । ಯಥಾ ನರಸ್ಯ ಕರಿಜನ್ಮನಿ ಕಾಷ್ಠಭೋಗಸಂಸ್ಕಾರಾ ಉದ್ಭವನ್ತಿ, ಅನ್ಯಥಾ ಜೀವನಾಸಂಭವಾತ್ । ತೈಃ ಕ್ಲೇಶಾದಿಭಿಃ ಚಿತ್ತಸ್ಥೈಃ ಪರಾಮೃಷ್ಟಃ ಸಾಂಸಾರಿಕಃ ಪುರುಷಃ, ಚಿತ್ತಾವಿವೇಕೇನ ಭೋಕ್ತೃತ್ವಾತ್ । ತೈಃ ಕಾಲತ್ರಯೇsಪ್ಯಸಂಬದ್ಧಃ ಪುರುಷ ’ಈಶ್ವರಃ’ । ವಿಶೇಷಪದೇನ ಕಾಲತ್ರಯಾಸಮ್ಬನ್ಧವಾಚಿನಾ ಮುಕ್ತಜೀವೇಭ್ಯೋ ವ್ಯಾವೃತ್ತಿಃ ಕೃತಾ । ತೇಷಾಂ ಪೂರ್ವಕಾಲೇ ಬನ್ಧತ್ರಯಸಮ್ಬನ್ಧಾತ್ ಪ್ರಕೃತೌ ಲೀನಾನಾಂ ಪ್ರಾಕೃತೌ ಬನ್ಧಃ । ಭೂತೇನ್ದ್ರಿಯೇಷು ವಿಕಾರೇಷು ಲೀನಾನಾಂ ವೇದೇಹಾನಾಂ ವೈಕಾರಿಕಃ ಅನ್ಯೇಷಾಂ ದೇವನರಾದೀನಾಂ ದಕ್ಷಿಣಾಬನ್ಧಃ, ಚಿತ್ತಾಧೀನಕರ್ಮಫಲತ್ವಾದಿತಿ ಭೇದಃ ।
ನನು ಜ್ಞಾನಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಮತ್ತ್ವಂ ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಪುರುಷಸ್ಯಾಪರಿಣಾಮಿನಃ ಕಥಮಿತಿ? ಉಚ್ಯತೇ । ಅಸ್ತಿ ಈಶ್ವರಸ್ಯಾನಾದಿಸಿದ್ಧಂ ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವಾತ್ಮಕಂ ಚಿತ್ತಂ ಪ್ರಧಾನಜಂ ನಿರತಿಶಯಜ್ಞಾನಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಮತ್ । ಸ ಹಿ ಭಗವಾನ್ಸಂಸಾರಾರ್ಣವಾಜ್ಜನ್ತೂನಾಮುದ್ಧರಣೇಚ್ಛಯಾ ತಚ್ಚಿತ್ತಮುಪಾದತ್ತೇಃ ತದ್ವಿನಾ ಜ್ಞಾನಧರ್ಮೋಪದೇಶಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಾಯೋಗಾತ್ । ನ ಚ- ಕಥಂ ಚಿತ್ತೋಪಾದಾನಾತ್ ಪ್ರಾಗಿಚ್ಛಾದ್ಯುದೇತಿ ಇತಿ ವಾಚ್ಯಮ್ । ಬೀಜಾಙ್ಕುರವದಾನಿದ್ತ್ವಾತ್ ಸರ್ಗಪ್ರಲಯಪ್ರವಾಹಸ್ಯ । ಯದಾ ಸರ್ವಕಾರ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಲಯಃ ತದಾ ಭವಿಷ್ಯತ್ಕಲ್ಪೇ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಾರ್ಥಮ್ ’ಇದಂ ಚಿತ್ತಮುಪಾದೇಯಮ್’ ಇತಿ ಭಗವತಾ ಸಙ್ಕಲ್ಪಯತೇ । ತತ್ಸಙ್ಕಲ್ಪವಾಸಿತಂ ಪ್ರಧಾನೇ ಲೀನಂ ಸತ್ ಸರ್ಗಾದೌ ಚಿತ್ತಮುದ್ವಹತಿ । ತೇನ ಚೇಶರೋsನುಗೃಹ್ಣಾತೀತ್ಯನವದ್ಯಮ್ ।
ನನು ತಾದೃಶಾಚಿತ್ತಸತ್ತ್ವೇ ಕಿಂ ಮಾನಮಿತಿ ಚೇತ್ – ’ಸ್ವಾಭಾವಿಕೀ ಜ್ಞಾನಬಲಕ್ರಿಯಾ ಚ, ಏಷ ಸರ್ವೇಶ್ವರ’ ಇತ್ಯಾದಿವೇದವಾಕ್ಯಮಿತಿ ಬ್ರೂಮಃ । ವೇದಃ ನಿರತಿಶಯಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಮಚ್ಚಿತ್ತಸಚಿವೇಶ್ವರಪ್ರಣೀತಃ, ಅತಃ ಪ್ರಮಾಣಮಿತಿ ಸಂಕ್ಷೇಪಃ ।।
ಏವಂ ವೇದಪ್ರಾಮಾಣ್ಯಾತ್ಸಿದ್ಧಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಈಶ್ವರಃ । ತಸ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವೇsನುಮಾನಮಪ್ಯಾಹ-
ತತ್ರ ನಿರತಿಶಯಂ ಸರ್ವಜ್ಞಬೀಜಮ್ ॥ ( ೨೫ )
ಅಸ್ಮದಾದೀನಾಂ ಜ್ಞಾನಂ ನಿರತಿಶಯೇನ ಜ್ಞಾನೇನಾವಿನಾಭೂತಂ ಭವಿತುಮರ್ಹತಿ, ಸಾತಿಶಯತ್ವಾತ್ ಯತ್ಸಾತಿಶಯಂ ತತ್ಸಮಾನಜಾತೀಯೇನ ನಿರತಿಶಯೇನ ಯುಕ್ತಂ, ಯಥಾ ಕುಮ್ಭಪರಿಮಾಣಂ ವಿಭುಪರಿಮಾಣೇನ ತತ್ಸಿದ್ಧಂ ನಿರತಿಶಯಂ ಜ್ಞಾನಂ ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ಯ ಬೀಜಜ್ಞಾಪಕಂ ಯತ್ರ ನಿರತಿಶಯಂ ಜ್ಞಾನಂ ತತ್ರ ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವಂ ಜ್ಞಾಯತ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ತಸ್ಯ ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಸಿದ್ಧಸ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ಯ ಶ್ರುತ್ಯಾದಿಸಿದ್ಧಾಃ ಶಿವವಿಷ್ಣುನಾರಾಯಣಮಹೇಶ್ವರಾದಿಸಂಜ್ಞಾಃ । ತಥಾ ಚ ವಾಯುಪುರಾಣೇ-
ಸರ್ವಜ್ಞತಾ ನೃಭಿರನಾದಿಬೋಧಃ ಸ್ವತನ್ತ್ರತಾ ನಿತ್ಯಮಲುಪ್ತಶಕ್ತಿಃ ।
ಅನನ್ತಶಕ್ತಿಶ್ಚ ವಿಭೋರ್ವಿಧಿಜ್ಞಾಃ ಪಡಾಹುರಙ್ಗಾನಿ ಮಹೇಶ್ವರಸ್ಯ ।
ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ತಪಃ ಸತ್ಯಂ ಕ್ಷಮಾ ಧೃತಿಃ ।
ಸ್ರಷ್ಟೃತ್ವಮಾತ್ಮಸಮ್ಬೋಧೋ ಹ್ಯಧಿಷ್ಠಾತೃತ್ವಮೇವ ಚ ॥
ಅವ್ಯಯಾನಿ ದೃಶೈತಾನಿ ನಿತ್ಯಂ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಶಙ್ಕರೇ । ಇತಿ ।
ತಥಾ ಮಹಾಭಾರತೇ –
ಅನಾಧಿನಿಧನಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸರ್ವಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಮ್ ।
ಲೋಕಾಧ್ಯಕ್ಷಂ ಸ್ತುವನ್ನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವದುಃಖಾತಿಗೋ ಭವೇತ್ ।। ಇತ್ಯಾದಿ ।
ತಸ್ಯ ಭಗವತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭ್ಯೋ ವಿಶೇಷಮಾಹ-
ಪೂರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಗುರುಃ ಕಾಲೇನಾನವಚ್ಛೇದಾತ್ ॥ ( ೨೬ )
’ಪೂರ್ವೇಷಾಂ’ ಸರ್ಗಾದಾವುತ್ಪನ್ನಾನಾಂ ಕಾಲಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಗುರುಃ-ಈಶ್ವರಃ । ಕುತಃ ? ಕಾಲೇನಾನವಚ್ಛೇದಾತ್- ಅನಾದ್ಯನ್ತತ್ವಾದಿತ್ಯರ್ಥಃ । ತಥಾ ಚ ಶ್ರುತಿಃ- ’ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ವಿದಧಾತಿ ಪೂರ್ವಂ ಯೋ ವೈ ವೇದಾಂಶ್ಚ ಪ್ರಹಿಣೋತಿ ತಸ್ಮೈ’ ಇತ್ಯಾದ್ಯಾ ।।
ಏವಮೀಶ್ವರಂ ನಿರೂಪ್ಯ ತತ್ಪ್ರಣಿಧಾನಂ ವಕ್ತುಂ ತಸ್ಯ ರಹಸ್ಯಸಂಜ್ಞಾಮಾಹ-
ತಸ್ಯ ವಾಚಕಃ ಪ್ರಣವಃ ॥ ( ೨೭ )
ಸೃಗಮಂ ಸೂತ್ರಮ್ । ನನು ಶಬ್ದಸ್ಯ ವಾಚಕತ್ವಮ್ ಅಭಿಧಾಖ್ಯಾ ಶಕ್ತಿಃ, ಶಬ್ದಾರ್ಥಯೋಃ ಸಮ್ಬನ್ಧಃ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇ । ಸಾ ಕಿಂ ಸಙ್ಕೇತೇನ ಕ್ರಿಯತೇ ವ್ಯಜ್ಯತೇ ವಾ । ನಾದ್ಯಃ । ಪ್ರತಿಕಲ್ಪಂ ಸ್ವತನ್ತ್ರೇಶ್ವರಸ್ಯ ಸಙ್ಕೇತಭೇದೇನ ಶಬ್ದಾರ್ಥಾವ್ಯವಸ್ಥಾಪ್ರಸಙ್ಗಾತ್ । ನ ದ್ವೀತೀಯಃ । ಸೂರ್ಯಾದಿಶಬ್ದಾನಾಂ ಪುತ್ರೇಷು ಪಿತ್ರಾ ಸಙ್ಕೇತವೈಫಲ್ಯಾಪಾತಾತ್ । ನ ಹಿ ತತ್ರ ಸಙ್ಕೇತವ್ಯಙ್ಗ್ಯಾ ಶಕ್ತಿರಸ್ತಿ । ನ ಚಾಸತಿ ವ್ಯಙ್ಗ್ಯೇ ವ್ಯಞ್ಜಕಮರ್ಥವತ್ । ತಸ್ಮಾದಿದಂ ಸಙ್ಕೇತಸೂತ್ರಂ ವ್ಯರ್ಥಮಿತಿ ಚೇತ್- ಉಚ್ಯತೇ । ಸ್ಥಿತೈವ ಶಕ್ತಿಃ ಸಙ್ಕೇತೇನ ವ್ಯಜ್ಯತೇ; ಯಥಾ ಸ್ಥಿತ ಏವ ಪಿತೃಪುತ್ರಭಾವೋ ’ಮಮಾಯಂ ಪುತ್ರಃ’ ಇತಿ ವಾಕ್ಯೇನ ವ್ಯಜ್ಯತೇ ತದ್ವದ್ಗವಾದಿಶಬ್ದೇಷು ಪ್ರಲಯೇ ಪ್ರಧಾನಸಾಮ್ಯಂ ಗತೇಷು ಸರ್ಗಾದೌ ಪುನಃ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಸಹೋದ್ಭೂತೇಷು ಸ್ಥಿತಾಮೇವ ತತ್ತಚ್ಛಬ್ದಸ್ಯ ತತ್ತದರ್ಥೇ ಶಕ್ತಿಮೀಶ್ವರಃ ಸಙ್ಕೇತೇನ ಜ್ಞಾಪಯತಿ । ಜೀವಾನಾಂ ಲುಪ್ತಸಂಸ್ಕಾರತ್ವಾತ್ । ಅಧುನಾತನಪಿತ್ರಾದಿಸಙ್ಕೇತಸ್ತು ಶಕ್ತೇರುತ್ಪಾದಕಃ ।
ಕೇಚಿತ್ತು- ಸರ್ವಶಬ್ದಾನಾಂ ಸರ್ವಾರ್ಥೇಷು ಶಕ್ತಿರಸ್ತೀತಿ ಪಿತ್ರಾದಿಸಙ್ಕೇತೋsಪಿ ವ್ಯಞ್ಜಕಃ । ಗವಾದಿಶಬ್ದಾನಾಂ ತು ವೇದಾರ್ಥವ್ಯವಸ್ಯಾರ್ಥಮೀಶವರಸಙ್ಕೇತೇನಾರ್ಥವಿಶೇಷೇ ಶಕ್ತಿರ್ನಿಯಮ್ಯತ ಇತ್ಯಾಹುಃ । ಸರ್ವಥಾಪಿ ವೈದಿಕಶಬ್ದಾರ್ಥಸಮ್ಬನ್ಧೋ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವ್ಯವಹಾರತಯಾ ನಿತ್ಯ ಇತಿ ಸಿದ್ಧಮ್॥
ಏವಂ ವಾಚಕಮುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಣಿಧಾನಮಾಹ-
ತಜ್ಜ್ಪಸ್ತದರ್ಥಭಾವನಮ್ ॥ ( ೨೮ )
ಅಸ್ಯ ಭಾಷ್ಯಮೇವ ಲಿಖ್ಯತೇ । ’ಪ್ರಣವಸ್ಯ ಜಪಃ ಪ್ರಣವಾಭಿಧೇಯಸ್ಯ ಚೇಶ್ವರಸ್ಯ ಭಾವನಂ ತದಸ್ಯ ಯೋಗಿನಃ ಪ್ರಣವಂ ಜಪತಃ ಪ್ರಣವಾರ್ಥಂ ಚ ಭಾವಯತಃ ಚಿತ್ತಮೇಕಾಗ್ರಂ ಸಮ್ಪದ್ಯತೇ ।
ತಥಾ ಚೋಕ್ತಮ್-
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಾದ್ಯೋಗಮಾಸೀತ ಯೋಗಾತ್ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಮಾನಯೇತ್ ।
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಯೋಗಸಮ್ಪತ್ಯಾ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಪ್ರಕಾಶತೇ । ಇತಿ ।।
ಅಸ್ಯೇಶ್ವರಪ್ರಣಿಧಾನಸ್ಯಾಸನ್ನತಮಃ ಸಮಾಧಿಲಾಭಃ ಫಲಮಿತಿ ಪೂರ್ವಮುಕ್ತಮ್ । ಅಧುನಾ ಫಲಾನ್ತರಮಪಿ ತದನುಗುಣಮಾಹ -
ತತಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಚೇತನಾಧಿಗಮೋsಪ್ಯನ್ತರಾಯಾಭಾವಶ್ಚ ॥ ( ೨೯ )
ಪ್ರತೀಪಂ ವಿಪರೀತಮಞ್ಚತೀತಿ ಜಾನಾತೀತಿ ’ಪ್ರತ್ಯಗ್’ ಭ್ರಾನ್ತ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಅನೇನೇಶ್ವರಾದ್ ಭೇದ ಉಕ್ತಃ ಬುದ್ಧೇರಪ್ಯನ್ತರಂ ವಾ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಚ ಅಸೌ ಚೇತನಶ್ಚ ತಸ್ಯಾಧಿಗಮಃ- ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಃ, ತತಃ- ಪ್ರಣಿಧಾನಾತ್ ಭವತಿ । ಅಪಿ ಚ ಅನ್ತರಾಯಾಣಾಮಭಾವಶ್ಚ ಭವತಿ ।
ನನು ಸ್ವಭಿನ್ನೇಶ್ವರಪ್ರಣಿಧಾನಾತ್ ಸ್ವಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಃ ಕಥಂ ಸ್ಯಾತ್ ? ಅಭ್ಯಾಸ-ತಜ್ಜನ್ಯಜ್ಞಾನಯೋಃ ಷಡ್ಜಾದಾವೇಕವಿಷಯತ್ವದರ್ಶನಾದಿತಿ ಚೇತ್ – ಉಚ್ಯತೇ । ಯಥೈವೇಶ್ವರೋsಸಙ್ಗಶ್ಚಿದ್ರೂಪಃ ಕೂಟಸ್ಥಃ ಕ್ಲೇಶಾದಿಶೂನ್ಯಃ ತಥೈವ ಜೀವ ಇತಿ ಸಾದೃಶ್ಯಾದೀಶ್ವರಧ್ಯಾನಂ ತದನುಗ್ರಹದ್ವಾರಾ ಜೀವಸ್ವರೂಪಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಹೇತುರಿತ್ಯನವದ್ಯಮ್ ॥
ಅನ್ತರಾಯಾನಾಹ-
ವ್ಯಾಧಿಸ್ತ್ಯಾನಸಂಶಯಪ್ರಮಾದಾಲಸ್ಯಾವಿರತಿಭ್ರಾನ್ತಿದರ್ಶನಾಲಬ್ಧಭೂಮಿಕತ್ವಾನವಸ್ಥಿತತ್ತ್ವಾನಿ ಚಿತ್ತವಿಕ್ಷೇಪಾಸ್ತೇsನ್ತರಾಯಾಃ ॥ (೩೦)
ಯೇ ಚಿತ್ತಂ ಯೋಗಾದ್ವಿಕ್ಷಿಪನ್ತಿ – ಭ್ರಶಯನ್ತಿ ತೇ ಚಿತ್ತವಿಕ್ಷೇಪಾಃ ಯೋಗಸ್ಯಾನ್ತರಾಯಾಃ – ವಿಘ್ನಾ ನವ । ತತ್ರ ವ್ಯಾಧಿಃ ವಾತಪಿತ್ತಶ್ಲೇಷ್ಮಾಣಾಮನ್ನರಸಸ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಚ ವೈಷಮ್ಯಮ್ । ಸ್ತ್ಯಾನಮ್- ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಲಘುತ್ವೇsಪಿ ಕರ್ಮಾನರ್ಹತಾ । ಸಂಶಯಃ ಪ್ರಸಿದ್ಧಃ । ಯೋಗಾಙ್ಗಾನನುಷ್ಠಾನಂ ಪ್ರಮಾದಃ । ಆಲಸ್ಯಮ್- ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಗುರುತ್ವಾದಪ್ರವೃತ್ತಿಃ । ಅವಿರತಿಃ- ವಿಶಯತೃಷ್ಣಾ । ಭ್ರಾನ್ತಿದರ್ಶನಮ್- ಏಕಕೋಟಿಕೋ ವಿಪರ್ಯಯಃ । ಅಲಬ್ಧಭೂಮಿಕತ್ವಮ್- ಸಮಾಧಿಭೂಮ್ಯಲಾಭಃ । ಮಧುಮತ್ಯಾದಯಃ ಸಮಾಧಿಭೂಮಯೋ ವಕ್ಷ್ಯನ್ತೇ । ಅನವಸ್ಥಿರತ್ವಂ ನಾಮ ಲಬ್ಧಾಯಾಂ ಭೂಮೌ ಚಿತ್ತಸ್ಯಾಸ್ಥಿರತ್ವಮ್, ಪೂರ್ವಭೂಮೌ ಹಿ ಸ್ಥಿತಂ ಚಿತ್ತಂ ಉತ್ತರಭೂಮಿಂ ಜಾಯತೇ । ತಸ್ಮಾದಸ್ಥಿರತ್ವಂ ದೋಷ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ನ ಕೇವಲಮೇತೇ ವಿಕ್ಷೇಪಾ ಯೋಗನಾಶಕಾ;, ಕಿನ್ತು ದುಃಖಾದೀನಪಿ ಕುರ್ವನ್ತೀತ್ಯಾಹ-
ದುಃಖದೌರ್ಮನಸ್ಯಾಙ್ಗಮೇಜಯತ್ವಶ್ವಾಸಪ್ರಶ್ವಾಸಾ ವಿಕ್ಷೇಪಸಹಭುವಃ ॥ ( ೩೧ )
ದುಃಖಂ ವ್ಯಾಧಿಜಂ ಶರೀರಮ್ । ಕಾಮಾದಿಜಂ ಮಾನಸಮ್, ತದ್ವಯಮಾಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಮ್ । ವ್ಯಾಘ್ರಾದಿಜಮಾಧಿಭೌತಿಕಮ್ । ಗ್ರಹಪೀಡಾದಿಜಮಾಧಿದೈವಿಕಮ್ । ದೌರ್ಮನಸ್ಯಮಿಚ್ಛಾವಿಧಾತಾತ್ ಕ್ಷೋಭೋ ಮನಸಿ । ಅಙ್ಗಮೇಜಯತೋsಭಾವಃ ಅಙ್ಗಮೇಜಯತ್ತ್ವಮಙ್ಗಾನಾಂ ಕಮ್ಪನಮಿತ್ಯರ್ಥಃ । ಅನಿಚ್ಛತಃ ಪ್ರಾಣೋsಯಂ ಬಾಹ್ಯವಾಯುಮನ್ತಃ ಪ್ರವೇಶಯತಿ ಸ ಶ್ವಾಸಃ, ಸಮಾಧ್ಯಙ್ಗರೇಚಕವಿರೋಧೀತ್ಯರ್ಥಃ । ಏವಮನಿಚ್ಛತಃ ಕೌಷ್ಟ್ಯಸ್ಯ ವಾಯೋರ್ಬಹಿರ್ಗಮನಂ ಪ್ರಶ್ವಾಸಃ, ಪೂರಕವಿರೋಧೀ । ಏತೇ ವಿಕ್ಷೇಪೈಃ ಸಹ ಭವನ್ತಿ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತಚಿತ್ತಸ್ಯ ಭವನ್ತೀತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ಈಶ್ವರಪ್ರಣಿಧಾನಾದೇತೇಷಾಮಭಾವ ಇತ್ಯುಕ್ತಮುಪಸಂಹರತಿ-
ತತ್ಪ್ರತಿಷೇಧಾರ್ಥಮೇಕತತ್ತ್ವಾಭ್ಯಾಸಃ ॥ ( ೩೨ )
ವಿಕ್ಷೇಪಾತಾಂ ನಾಶಾರ್ಥಮೇಕತತ್ತ್ವಸ್ಯ ಈಶ್ವರಸ್ಯ ಅಭ್ಯಾಸಃ ಧ್ಯಾನಂ ಕಾರ್ಯಮಿತ್ಯರ್ಥಃ । ಅತ್ರ ಭಾಷ್ಯಕಾರೈಃ ’ಸ್ಥಾಯಿ ಚಿತ್ತಂ ಸ್ಯಾತ್ ತಸ್ಯೈಕಾಗ್ರತಾ ಸಮ್ಪಾದನೀಯಾ’ ಇತಿ ಕ್ಷಣಿಕಮತಮಾಶಙ್ಕ್ಯ ’ಸೋsಹಮ್ ಇತಿ ಪ್ರತ್ಯಭಿಜ್ಞಾನಾತ್ ಚಿತ್ತಮೇಕಮನೇಕಾರ್ಥಾವಗಾಹಿ ಸ್ಥಾಯಿ ವಿದ್ಯತ ಇತಿ ಸಾಧಿತಮ್ ॥
ತಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯಾಸೂಯಾದಿಮಲವತೋ ಯೋಗಾಯೋಗಾತ್ತನ್ಮಲನಿರಾಸೋಪಹಾನಾಹ-
ಮೈತ್ರೀಕರುಣಾಮುದಿತೋಪೇಕ್ಷಾಣಾಂ ಸುಖದುಃಖಪುಣ್ಯಾಪುಣ್ಯವಿಷಯಾಣಾಂ ಭಾವನಾತಶ್ಚಿತ್ತಪ್ರಸಾದನಮ್ ॥ ( ೩೩ )
ಸುಖಿಷು ಪ್ರಾಣಿಷು ಮೈತ್ರೀಂ- ಮಿತ್ರತಾಮ್, ದುಃಖಿತೇಷು ಕರುಣಾಂ-ದಯಾಮ್, ಪುಣ್ಯವರ್ತಿಷು ಮುದಿತಾಂ- ಹರ್ಷಮ್, ಅಪುಣ್ಯಶಬ್ದಿತಪಾಪವೃತ್ತಿಷು ಉಪೇಕ್ಷಾಂ- ಮಧ್ಯಸ್ಥವೃತ್ತಿಂ ಭಾವಯೇತ್ ( ತಯಾ ಭಾವನಯಾ ) ( ತಥಾ ಭಾವನಯಾ ) ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದನಂ ಭವತಿ । ಸುಖಾದಿಷು ಯಥಾಕ್ರಮಮುಕ್ತಯಾ ಭಾವನಯಾ ಸಾತ್ತ್ವಿಕೋ ಧರ್ಮೋ ಜಾಯತೇ । ತೇಷು ಈರ್ಷ್ಯಾ- ಅಪಕಾರೇಚ್ಛಾ । ಅಸೂಯಾದ್ವೇಷಾಣಾಂ ಚಿತ್ತಮಲಾನಾಂ ವಿನಾಶಾತ್ತೇನ ಚ ಶುಕ್ಲೇನ ಧರ್ಮೇಣ ಚಿತ್ತಂ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಭವತಿ । ಪ್ರಸನ್ನಂ ಚ ವಕ್ಷ್ಯಮಾಣೇಭ್ಯ ಉಪಾಯೇಭ್ಯ ಏಕಾಗ್ರಂ ಸ್ಥಿತಿಪದಂ ಲಭತೇ ಇತಿ ತಾತ್ಪರ್ಯಮ್ ॥
ಇದಾನೀಂ ಮೈತ್ರೇಯಾದಿಭಾವನಯಾ ಪ್ರಸನ್ನಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಸ್ಥಿತ್ಯುಪಾಯಾನಾಹ-
ಪ್ರಚ್ಛರ್ದನವಿಧಾರಣಾಭ್ಯಾಂ ವಾ ಪ್ರಾಣಸ್ಯ ॥ ( ೩೪ )
ನಾಸಿಕಾಪುಟಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಣಸ್ಯ ಪ್ರಚ್ಛರ್ದನಂ- ರೇಚನಂ, ರೇಚಿತಸ್ಯ ಪ್ರಾಣಸ್ಯ ಬಹಿರೇವ ವಿಧಾರಣಂ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ।ತಾಭ್ಯಾಂ ಚಿತ್ತಮೇಕತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಿಂ ಲಭತೇ । ಪ್ರಾಣಜಯೇ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಜಯಃ ತಯೋರವಿಭಾಗಾತ್ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಸ್ಯ ಸರ್ವಪಾಪನಿವರ್ತಕತ್ವಾತ್ ಪಾಪನಿವೃತ್ತೌ ಚಿತ್ತಂ ಸ್ಥಿರಂ ಭವತಿ । ’ವಾ’ ಶಬ್ದೋ ವಕ್ಷ್ಯಮಾಣೋಪಾಯಾನ್ತರಾಪೇಕ್ಷಯಾ ವಿಕಲ್ಪಾರ್ಥಃ, ನ ತು ಮೈತ್ರ್ಯಾದಿಭಾವನಾಪೇಕ್ಷಯಾ । ತದ್ಭಾವನಾಯಾಃ ಸರ್ವೋಪಾಯಸಹಕಾರಿತ್ವೇನ ಸಮುಚ್ಚಯಾದಿತಿ ಮನ್ತವ್ಯಮ್ ॥
ಉಪಾಯಾನ್ತರಮಾಹ ।
ವಿಷಯವತೀ ವಾ ಪ್ರವೃತ್ತಿರುತ್ಪನ್ನಾ ಮನಸಃ ಸ್ಥಿತಿನಿಬನ್ಧಿನೀ ॥ ( ೩೫ )
ನಾಸಾಗ್ರೇ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಸಂಯಮಾತ್ ದಿವ್ಯಗನ್ಧಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರೋ ಭವತಿ । ಜಿಹ್ವಾಗ್ರೇ ಸಂಯಮಾತ್ ದಿವ್ಯರಸಸ್ಯ ಸಂವಿದ್ಭವತಿ । ತಾಲುನಿ ರೂಪಸಂವಿತ್, ಜಿಹ್ವಾಮಧ್ಯೇ ಸ್ಪರ್ಶಸಂವಿತ್, ಜಿಹ್ವಾಮೂಲೇ ಶಬ್ದಸಂವಿತ್ । ಏತಾಃ ಸಂವಿದಃ ಗನ್ಧಾದಿವಿಷಯವತ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಯಃ ಶೀಘ್ರಮುತ್ಪನ್ನಾಃ ಸತ್ಯಃ ವಿಶ್ವಾಸಮುತ್ಪಾದ್ಯಾತಿಸೂಕ್ಷ್ಮೇಶ್ವರಾದೌ ಲಕ್ಷ್ಯೇ ಮನಸಃ ಸ್ಥಿತಿಂ ನಿಬನ್ಧನ್ತೀತ್ಯರ್ಥಃ । ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಿಶೇಷಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿದನುಭವೇ ಸತ್ಯತಿಸೂಕ್ಷ್ಮೇsಪಿ ಅತಿಶ್ರದ್ಧಯಾ ಸಂಯಮಾರ್ಥಂ ಯೋಗೀ ಪ್ರವರ್ತ್ತತ ಇತಿ ಭಾವಃ ।।
ವಿಶೋಕಾ ವಾ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಮತೀ ॥ ( ೩೬ )
ಅಷ್ಟದಲಂ ಹೃತ್ಪದ್ಮಂ ರೇಚಕೇನೋರ್ಧ್ವಮುಖಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ತತ್ಕರ್ಣಿಕಾಸ್ಥಾಯಾಮ್ ಊರ್ಧ್ವಮುಖ್ಯಾಂ ಸುಷುಮ್ನಾಖ್ಯನಾಡ್ಯಾಂ ಸಂಯಮನಾತ್ ಮನಸಃ ಸಂವಿದ್ಭವತಿ । ತನ್ಮನಃ ಸೂರ್ಯೇನ್ದು-ಗ್ರಹಮಣೀನಾಂ ಯಾ ಯಾ ಪ್ರಭಾ ತತ್ತದ್ರೂಪೇಣಾನೇಕಧಾ ಭವತಿ ತತ್ಸಾತ್ವಿಕಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮನಃ । ತಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ಸಾತ್ವಿಕೋsಹಙ್ಕಾರಃ ನಿಸ್ತರಙ್ಗಮಹೋದಧಿಕಲ್ಪೋ ವ್ಯಾಪೀ । ತಸ್ಯಾಪಿ ಜ್ಯೋತಿಃ ಸ್ವರೂಪಸ್ಯ ಸಂಯಮಾತ್ ಸಂವಿದ್ಭವತಿ । ಸೈಷಾ ದ್ವಿವಿಧಾ ಸಂವಿದ್ । ಜ್ಯೋತಿಷ್ಮತೀ- ಮನೋsಹಙ್ಕಾರಾ ( ಖ್ಯಾನ್ಯೋ) ತಿರ್ವಿಷಯಾ, ವಿಶೋಕಾ-ದುಃಖಶೂನ್ಯಾ, ಪ್ರವೃತ್ತಿರುತ್ಪನ್ನಾ ಮನಸಃ ಸ್ಥಿತಿಹೇತುರಿತ್ಯರ್ಥಃ ॥
ವೀತರಾಗವಿಷಯಂ ವಾ ಚಿತ್ತಮ್ ॥ ( ೩೭ )
ವ್ಯಾಸಶುಕಾದೀನಾಂ ವೀತರಾಗಂ ಯಚ್ಚಿತ್ತಂ ತದ್ವಿಷಯಂ ತತ್ರ ಧಾರ್ಯಮಾಣಂ ಯೋಗಿನಃ ಚಿತ್ತಂ ಸ್ಥಿತಿಪದಂ ಲಭತ ಇತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ಸ್ವಪ್ನನಿದ್ರಾಜ್ಞಾನಾಲಮ್ಬನಂ ವಾ ॥ (೩೮)
ಜ್ಞಾನಶಬ್ದೋ ಜ್ಞೇಯಪರಃ । ಸ್ವಪ್ನೇ ಭಗವತೋ ಮೂರ್ತಿಮತ್ಯನ್ತಮನೋಹರಾಮಾರಾಧಯನ್ನೇವ ಪ್ರಬುದ್ಘಃ ತತ್ರೈವ ಚಿತ್ತಂ ಧಾರಯೇತ್ । ನಿದ್ರಾಯಾಂ ಸುಷುಪ್ತೌ ಯತ್ಸುಖಂ ಜಾಯತೇ ತತ್ರ ಧಾರಯೇತ್ । ಏವಂ ಸ್ವಪ್ನನಿದ್ರಾಜ್ಞೇಯಾಲಮ್ಬನಂ ಚಿತ್ತಂ ಸ್ಥಿತಿಂ ಲಭತೇ ॥
ಯಥಾಭಿಮತಧ್ಯಾನಾದ್ವಾ ॥ ( ೩೯ )
ಕಿಂಬಹುನಾ । ಯದೇವೇಷ್ಟಂ ಶಿವರಾಮಕೃಷ್ಣಾದಿರೂಪಂ ತದೇವ ಧ್ಯಾಯೇತ್ । ತತ್ರ ಲಬ್ಧಸ್ಥಿತಿಕಮನ್ಯತ್ರಾಪಿ ಸ್ಥಿತಿಂ ಲಭತೇ । ಅಭಿಮತಮನತಿಕ್ರಮ್ಯ ಯಥಾಭಿಮತಮ್ । ತಸ್ಯ ಧ್ಯಾನಾದಿತಿ ವಿಗ್ರಹಃ ॥
ನನು ಚಿತ್ತಸ್ಥಿತಿರ್ಜಾಯತ ಇತ್ಯತ್ರ ಕಿಂ ಜ್ಞಾಪಕಮಿತ್ಯತ್ರಾಹ-
ಪರಮಾಣುಪರಮಮಹತ್ತ್ವಾನ್ತೋsಸ್ಯ ವಶೀಕಾರಃ ॥ ( ೪೦ )
ಅಸ್ಯ- ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇ ನಿವಿಶಮಾನಸ್ಯ ಯಃ ಪರಮಾಣ್ವನ್ತೋ ವಶೀಕಾರಃ ಅಪ್ರತಿಘಾತಃ । ತಥಾ ಸ್ಥೂಲೇ ನಿವಿಶಮಾನಸ್ಯ ಪರಮಮಹತ್ತ್ವಾಕಾಶಾನ್ತೋsಪ್ರತಿಘಾತಃ । ತೇನ ಪರೇಣ ವಶೀಕಾರೇಣ ಚಿತ್ತಂ ಲಬ್ಧಸ್ಥಿತಿಕಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ್ಥಿತ್ಯುಪಾಯಾನುಷ್ಠಾನಾದುಪರಮತೀತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ಏವಂ ಚಿತ್ತಸ್ಥಿತೇರುಪಾಯಾ ಉಕ್ತಾಃ । ಜ್ಞಾಪಕಶ್ಚ ವಶೀಕಾರ ಉಕ್ತಃ ।ಸಂಪ್ರತಿ ಲಬ್ಧಸ್ಥಿತಿಕಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಕಿಂ ವಿಷಯಃ ಕಿಂರೂಪಶ್ಚ ಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತೋ ಯೋಗೋ ಭವತಿ ಅತ ಉತ್ತರಂ ಪಠತಿ-
ಕ್ಷೀಣವೃತ್ತೇರಭಿಜಾತಸ್ಯೇವ ಮಣೇರ್ಗ್ರಹೀತೃಗ್ರಹಣಗ್ರಾಹ್ಯೇಷು ತತ್ಸ್ಥತದಞ್ಜನತಾ ಸಮಾಪತ್ತಿಃ ॥ ( ೪೧ )
ಯಥಾ ಅಭಿಜಾತಸ್ಯ – ಕುಲೀನಸ್ಯ ಅತಿಸ್ವಚ್ಛಸ್ಯ ಸ್ಫಟಿಕಮಣೇಃ ಜಪಾಕುಸುಮಾದ್ಯುಪರಕ್ತಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪಾಭಿಭವೇನ ರಕ್ತಾದ್ಯಾಕಾರಾತಾ ಭವತಿ, ತಥಾಭ್ಯಾಸವೈರಾಗ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ಕ್ಷೀಣರಜಸ್ತಮೋವೃತ್ತಿಕಸ್ಯ ಚಿತ್ತಮಣೇಃ ಸ್ಥೂಲಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಾತ್ಮಕಗ್ರಾಹ್ಯೇಣ ಗ್ರಹಣೈಃ ಇನ್ದ್ರಿಯೈಃ -ಗೃಹೀತ್ರಾ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಾಸ್ಮಿತಾಖ್ಯಪುರುಷೇಣ ಚ ಉಪರಕ್ತಸ್ಯ ( ಸ್ವರೂಪಾಭಿಭವೇನ ) ( ಸ್ವರೂಪಾನ್ತಃಕರಣಾಭಿಭವೇನ ) ಯಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಾಕಾರತಾಪತ್ತಿಃ ಸ ಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತಃ । ಪೂರ್ವೋಕ್ತವಿತರ್ಕವಿಚಾರಾನನ್ದಾಸ್ಮಿತಾನುಗಮಾತ್ ಚತುರ್ವಿಧಃ ಚತುರ್ವಿಷಯಕಃ ಪ್ರತ್ಯೇತವ್ಯಃ । ಅತ್ರ ಸೂತ್ರೇsರ್ಥಕ್ರಮಬಲಾತ್ ಪಾಠಂ ಭಙ್ಕಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಗ್ರಹಣಗ್ರಹೀತೃಷು ತತ್ಸ್ಥಸ್ಯ – ತದುಪರಕ್ತಸ್ಯ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ತದಞ್ಜನತಾ ಸ್ವರೂಪಪರಿತ್ಯಾಗೇನ ತದ್ರೂಪತಾ ತಸ್ಯಾಃ ಸಮ್ಯಗಾಪತ್ತಿರಿತಿ ವ್ಯಾಖ್ಯೇಯಮ್ । ಸ್ಥೂಲಸೂಕ್ಷ್ಮಕ್ರಮೇಣೈವ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಗ್ರಹೀತ್ರುಪರಾಗಾತ್ । ತತ್ಸ್ಥೇತಿ ಭಿನ್ನಂ ಪದಮ್ । ಅವಿಭಕ್ತಿಕಸ್ಯಾನ್ತಂ ಕೃತ್ವಾ ಕ್ಷೀಣವೃತ್ತೇಃ ತತ್ಸ್ಥಸ್ಯೇತಿ ಯೋಜ್ಯಮ್ । ಯದ್ವಾ ತತ್ಸ್ಥಂ ಚ ತದಞ್ಜನಂ ಚ ತಸ್ಯ ಭಾವಸ್ತತ್ತಾ । ( ಕ್ಷೀಣವೃತ್ತೇಃ) ತಯಾ ಸಮಾಪತ್ತಿರಿತ್ಯರ್ಥಃ ॥
ಸೇಯಂ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಾಖ್ಯಾ ಸಮಾಪತ್ತಿಃ ಪುನರವಾನ್ತರಭೇದಾಚ್ಚತುರ್ಧಾ ಭವತಿ । ಸವಿತರ್ಕಾ ನಿರ್ವಿತರ್ಕಾ ಸವಿಚಾರಾ ನಿರ್ವಿಚಾರಾ ಇತಿ । ತತ್ರ ಸವಿತರ್ಕಾಯಾಃ ಸ್ವರೂಪಮಾಹ-
ತತ್ರ ಶಬ್ದಾರ್ಥಜ್ಞಾನವಿಕಲ್ಪೈಃ ಸಙ್ಕೀರ್ಣಾ ಸವಿತರ್ಕಾ ಸಮಾಪತ್ತಿಃ ॥ ( ೪೨ )
ತತ್ರ- ತಾಸು ಸಮಾಪತ್ತಿಷು ಮಧ್ಯೇ । ಸವಿತರ್ಕಾ ಸಮಾಪತ್ತಿರೇಷಾ ಜ್ಞೇಯಾ । ತಥಾ ಹಿ- ಗೌಃ ಇತ್ಯುಕ್ತೇ ಶಬ್ದಾರ್ಥಜ್ಞಾನಾನಿ ತ್ರೀಣ್ಯಭಿನ್ನಾನಿ ಭಾಸನ್ತೇ । ತತ್ರ ’ಗೌರಿತಿ ಶಬ್ದಃ’ ಇತ್ಯೇಕೋ ವಿಕಲ್ಪಃ । ಅಯಂ ಹಿ ಗೌರಿತ್ಯುಪಾತ್ತಯೋರರ್ಥಜ್ಞಾನಯೋಃ ಶಬ್ದಾಭೇದವಿಷಯಕಃ । ತಥಾ ’ಗೌರಿತ್ಯರ್ಥ ಇತ್ಯೇಕೋ ವಿಕಲ್ಪಃ । ತತ್ರ ಗೌರಿತ್ಯುಪಾತ್ತಯೋಃ ಶಬ್ದಜ್ಞಾನಯೋರರ್ಥಾಭೇದವಿಷಯಕಃ । ಏವಂ ’ಗೌರಿತಿ ಜ್ಞಾನಮ್’ ಇತ್ಯೇಕೋ ವಿಕಲ್ಪಃ, ಅಯಂ ತು ಗೌರಿತ್ಯುಪಾತ್ತಯೋಃ ಶಬ್ದಾರ್ಥಯೋರ್ಜ್ಞಾನಾಭೇದಗೋಚರಃ । ತ್ರಯ ಏತೇ ವಿಕಲ್ಪಾಃ, ಅಸದಭೇದಗೋಚರತ್ವಾತ್ । ಏವಂ ’ಘಟಃ ಪಟಃ’ ಇತ್ಯಾದಯೋ ವಿಕಲ್ಪಾ ಜ್ಞೇಯಾಃ । ತತ್ರ ಶಬ್ದಜ್ಞಾನಾಭ್ಯಾಮಭೇದೇನ ವಿಕಲ್ಪಿತೇ ಸ್ಥೂಲೇ ಗವಾದ್ಯರ್ಥೇ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತಸ್ಯ ಯೋಗಿನಃ ಸಮಾಧಿಜನ್ಯಸಾಕ್ಷತ್ಕಾರೋ ಯಥಾ ಕಲ್ಪಿತಾರ್ಥಮೇವ ಗೃಹ್ಣಾತಿ, ತಥಾ ಸಾ ಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾ ಶಬ್ದಾರ್ಥಜ್ಞಾನಾನಾಂ ವಿಕಲ್ಪೈಃ ಸಙ್ಕೀರ್ಣಾ ತೈಃ ತುಲ್ಯಾ ಭವತಿ, ವಿಕಲ್ಪತ್ವಾವಿಶೇಷಾತ್ । ಸಾ ಸಙ್ಕೀರ್ಣಾ ಸವಿತರ್ಕಾ ಸಮಾಪತ್ತಿರಿತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ನಿರ್ವಿತರ್ಕಾಮಾಹ-
ಸ್ಮೃತಿಪರಿಶುದ್ಧೌ ಸ್ವರೂಪಶೂನ್ಯೇವಾರ್ಥಮಾತ್ರನಿರ್ಭಾಸಾ ನಿರ್ವಿತರ್ಕಾ ॥ ( ೪೩ )
ಗವಾದಿಶಬ್ದಾನಾಂ ಶಕ್ತಿರೂಪಃ ಸಙ್ಕೇತೋ ವಿಕಲ್ಪಿತಾರ್ಥೇಷ್ವೇವ ಲೋಕೇ ಗೃಹ್ಯತೇ । ತಸ್ಯ ಸ್ಮೃತ್ಯಾ ಶಾಬ್ದಜ್ಞಾನಂ ಪರಾರ್ಥಾನುಮಿತಿಶ್ಚ ವಿಕಲ್ಪ ಏವ ಜಾಯತೇ । ತಥಾ ಚ ಶ್ರುತೇ ವಾ ಅನುಮಿತೇ ವಾ ಅರ್ಥೇ ಶ್ರುತ್ಯನುಮಿತಿರೂಪವಿಕಲ್ಪಮೂಲಾ ಸಮಾಪತ್ತಿಃ ಸವಿತರ್ಕಾ ಭವತಿ । ಸ್ಮೃತಿಪರಿಶುದ್ಧೌ ಸತ್ಯಾಮ್ ಅರ್ಥಮಾತ್ರತಾತ್ಪರ್ಯವತಾ ಚಿತ್ತೇನಾರ್ಥಮಾತ್ರಾಭ್ಯಾಸಾತ್ ಸಙ್ಕೇತಸ್ಮೃತೇಸ್ತ್ಯಾಗೇ ಸತಿ ತತ್ಕಾರ್ಯಸ್ಯ ವಿಕಲ್ಪಸ್ಯ ತ್ಯಾಗಾತ್ ಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾ ಸ್ವೀಯಂ ಗ್ರಾಹಕತ್ವಂ ಪ್ರಜ್ಞಾರೂಪಂ ಯತ್ ತೇನ ಶೂನ್ಯೇವ ಭೂತ್ವಾ ಅರ್ಥಮಾತ್ರನಿರ್ಭಾಸಾತ್ ಅವಿಕಲ್ಪಿತಾರ್ಥರೂಪಂ ಯದ್ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ತತ್ಸ್ವರೂಪೇಣೈವ ನಿರ್ಭಾಸ್ಯಮಾನಾ ನಿರ್ವಿತರ್ಕಸಮಾಪತ್ತಿರಿತ್ಯರ್ಥಃ । ತತ್ರ ಸವಿತರ್ಕಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರೋ ಯಃ ತದಪರಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ವಿಕಲ್ಪತ್ವಾತ್ । ನಿರ್ವಿತರ್ಕಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ತು ಪರಂ ಸತ್ಯಾರ್ಥವಿಷಯತ್ವಾತ್ । ಸ ಚ ಸತ್ಯಾರ್ಥೋ ಗೋಘಟಾದಿಖಯವೀ ಜ್ಞೇಯಃ । ಅತ್ರ ’ಪರಮಾಣುಪುಞ್ಜಾತಿರಿಕ್ತೋsವಾವೀ ನಾಸ್ತಿ’ ಇತಿ ಬೌದ್ಧಮತಮಾಶಙ್ಕ್ಯ ’ಮಹಾನೇಕೋ ಘಟ’ ಇತ್ಯಬಾಧಿತಾನುಭವಾದಸ್ತಿ, ಸ ಚಾಸ್ಮಾಕಂ ಮತೇ ಭೂತಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪಾಣಾಂ ಪರಮಾಣೂನಾಂ ಪರಿಣಾಮಃ । ತಸ್ಯ ಚ ಸ್ವೋಪಾದಾನೇನ ಭೇದಾಭೇದಾತ್ಮಕಂ ತಾದಾತ್ಮ್ಯಮಿತಿ ಭಾಷ್ಯೇ ಸಾಧಿತಮ್ ।।
ಏತಯೈವ ಸವಿಚಾರಾ ನಿರ್ವಿಚಾರಾ ಚ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿಷಯಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾ ॥ ( ೪೪ )
ಸ್ಥೂಲಪರಿಣಾಮಘಟಾದಿಷು ಉಪಾದಾನತ್ವೇನಾನುಗತಾ ಯೇ ಪರಮಾಣವಃ ಪಞ್ಚತನ್ಮಾತ್ರಾಣಾಂ ( ವಿಕಾರರೂಪೇಣ ಸ್ಥಿತಾಃ ) ( ವಿಕಾರಭೂತರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ) ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಃ ತೇಷು ವಿಷಯೇಷು ಸ್ವೀಯಕಾರ್ಯಕಾರಣದೇಶಕಾಲನಾನಾವಿಶೇಷಣವಿಶಿಷ್ಟೇಷು ಸ್ವವಾಚಕಶಬ್ದಜ್ಞಾನಾಭ್ಯಾಮಭೇದೇನ ವಿಕಲ್ಪಿತೇಷು ಯಾ ಸಮಾಪತ್ತಿಃ ಸಾ ಸವಿಚಾರಾ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇ । ತೇಷ್ವೇವ ಸರ್ವವಿಶೇಷಣಶೂನ್ಯೇಷು ಅರ್ಥಮಾತ್ರೇಷು ಪರಮಾಣುಷು ಯಾ ಸಮಾಪತ್ತಿಃ ಸಾ ನಿರ್ವಿಚಾರಾ । ಸಾ ಖಲು ಸತ್ಯಾರ್ಥಮಾತ್ರಸ್ವರೂಪಾ ಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾ ಸ್ವರೂಪಶೂನ್ಯೇವ ನಿರ್ಭಾಸತೇ । ಏತಯಾ ಚ ಸ್ಥೂಲಗೋಚರಯಾ ಸವಿತರ್ಕಯಾ ನಿರ್ವಿತರ್ಕಯಾ ಚ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಯಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿಷಯಾ ಸವಿಚಾರಾ ನಿರ್ವಿಚಾರಾ ಚ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾ ಭವತೀತ್ಯರ್ಥಃ ।।
ನನು ಕಿಮಸ್ಯಾಃ ಗ್ರಾಹ್ಯಸಮಾಪತ್ತೇಃ ಪರಮಾಣುಷ್ವೇವಾವಸಾನಮ್, ನೇತ್ಯಾಹ-
ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿಷಯತ್ವಂ ಚಾಲಿಙ್ಗಪರ್ಯವಸಾನಮ್ ॥ ( ೪೫ )
ಅಸ್ಯಾಃ ಸಮಾಪತ್ತೇಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿಷಯತ್ವಮಲಿಙ್ಗೇ ಪ್ರಧಾನೇ ಪರ್ಯವಸ್ಯತಿ । ತಥಾ ಹಿ ಪಾರ್ಥಿವಃ ಪರಮಾಣುಃ ಗನ್ಧತನ್ಮಾತ್ರಾತ್ ಇತರತನ್ಮಾತ್ರಾಙ್ಗಕಾತ್ ಜಾಯತೇ । ಆಪ್ಯಸ್ತು ಗನ್ಧತನ್ಮಾತ್ರವರ್ಜಿತಾತ್ ರಸತನ್ಮಾತ್ರಾದಿತನ್ಮಾತ್ರಾಙ್ಗಕಾದ್ । ತೈಜಸಸ್ತು ಗನ್ಧರಸದ್ವಯವರ್ಜಿತಾತ್ ರೂಪತನ್ಮಾತ್ರಾದಿತರದ್ವಯಾಙ್ಗಕಾದ್ । ವಾಯವ್ಯಸ್ತು ಪೂರ್ವಹೀನಾತ್ ಸ್ಪರ್ಶತನ್ಮಾತ್ರಾತ್ ಶಬ್ದತನ್ಮಾತ್ರಾಙ್ಗಕಾದ್ । ನಭಸಃ ಪರಮಾಣುಸ್ತ್ವೇಕಸ್ಮಾದೇವ ಶಬ್ದತನ್ಮಾತ್ರಾಜ್ಜಾಯತ ಇತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾ । ಅತೋ ವಿಕಾರೇಭ್ಯಃ ಪರಮಾಣುಭ್ಯಃ ಉಪಾದಾನಾನಿ ಪಞ್ಚ ತನ್ಮಾತ್ರಾಣಿ ಸೂಕ್ಶ್ಮಾಣಿ, ತೇಭ್ಯೋsಪ್ಯಹಙ್ಕಾರಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ತಸ್ಮಾದಪಿ ಮಹಾನ್, ಮಹತೋsಪಿ ಪ್ರಧಾನಮ್ । ತದ್ವಿಲಯಂ ನ ಗಚ್ಛತೀತ್ಯಲಿಙ್ಗಮುಚ್ಯತೇ । ತತಃ ಪರಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮುಪಾದಾನಂ ನಾಸ್ತಿ । ಪುರುಷಸ್ಯ ಸತ್ತ್ವೇsಪ್ಯನುಪಾದಾನತ್ವಾತ್ । ಪುರುಷೋ ಹಿ ಭೋಗಾಪವರ್ಗಾರ್ಥೀ ಸನ್ ಪುರುಷಾರ್ಥನಿಮಿತ್ತಕೇ ಸರ್ಗೇ ನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರಂ ಭವತಿ । ತಸ್ಮಾತ್ ಸೂಕ್ಷಮಗ್ರಾಹ್ಯಸಮಾಪತ್ತಿಃ ಪ್ರಧಾನಪರ್ಯನ್ತೇತಿ ಸಿದ್ಧಮ್ ॥
ಏವಂ ಸ್ಥೂಲೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇ ಚ ಗ್ರಾಹ್ಯೇ ಚತಸ್ರಃ ಸಮಾಪತ್ತಯಃ ಉಕ್ತಾಃ । ಸಮ್ಪ್ರತಿ ತಾಸಾಂ ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತತ್ವಮುಪಸಂಹರತಿ-
ತಾ ಏವ ಸಬೀಜಃ ಸಮಾಧಿಃ ॥ ( ೪೬ )
ಗ್ರಹಣಗ್ರಹೀತ್ರೋರಪಿ ಸವಿಕಲ್ಪತ್ವನಿರ್ವಿಕಲ್ಪತ್ವಭೇದೇನ ಸಾನನ್ದಾ, ಆನನ್ದಮಾತ್ರಾ, ಸಾಸ್ಮಿತಾ, ಅಸ್ಮಿತಾ ಚೇತಿ ಚತಸ್ರಃ ಸಮಾಪತ್ತಯಃ ಭವನ್ತಿ ಉಕ್ತನ್ಯಾಯಸಾಮಾನ್ಯಾತ್ । ಏವಮಷ್ಟಸಮಾಪತ್ತಯೋ ಯಾಃ ತಾ ಏವ ಸಬೀಜಃ ಸಮಾಧಿಃ-ಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತಃ ವಿವೇಕಖ್ಯಾತ್ಯಭಾವೇನ ಬನ್ಧಬೀಜಸತ್ತ್ವಾತ್ ಸಬೀಜತ್ವಂ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಮ್ ॥
ತತ್ರ ನಿರ್ವಿಚಾರಸಮಾಪತ್ತೇಃ ಫಲತೋsತಿಶಯಮಾಹ-
ನಿರ್ವಿಚಾರವೈಶಾರದ್ಯೇsಧ್ಯಾತ್ಮಪ್ರಸಾದಃ ॥ ( ೪೭ )
ರಜಸ್ತಮೋಮಲಾಪೇತಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿಸತ್ತ್ವಸ್ಯ ಸ್ವಚ್ಛಸ್ಥಿತಿರೂಪಪ್ರವಾಹಃ ಪ್ರಧಾನಾನ್ತಸೂಕ್ಷ್ಮಗ್ರಾಹ್ಯಗೋಚರಃ ಯಃ ಸೋsಯಂ ನಿರ್ವಿಚಾರಸಮಾಧೇರ್ವೈಶಾರದ್ಯಮ್ । ತಸ್ಮಿನ್ ಸತ್ಯಕ್ರಮೇಣ ಪರಮಾಣ್ವಾದಿಪ್ರಧಾನಾನ್ತತತ್ತ್ವಸಮೂಹಾಲಮ್ಬನಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಃ ಯೋಗಿನಃ ಸ್ವಾತ್ಮನಿಷ್ಠೋsಧ್ಯಾತ್ಮಪ್ರಸಾದೋ ಭವತೀತ್ಯರ್ಥಃ ॥
ಅಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಸ್ಯ ಯೋಗಿಸಮ್ಮತಾಂ ಸಂಜ್ಞಾಮಾಹ-
ಋತಮ್ಭರಾ ತತ್ರ ಪ್ರಜ್ಞಾ ॥ ( ೪೮ )
ತತ್ರ ವೈಶಾರದ್ಯೇ ಸತಿ ಯಾ ಪ್ರಜ್ಞಾ ನಿರ್ವಿಚಾರಾ ಸಮಾಧಿಜನ್ಯಾ ತಸ್ಯ ಋತಮ್ಭರೇತಿ ಸಂಜ್ಞಾ ಭವತಿ । ಋತಮವಿಕಲ್ಪಿತಂ ಸತ್ಯಂ ಬಿಭರ್ತೀತಿ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತೇರಿತ್ಯರ್ಥಃ ॥
ತಸ್ಯಾಃ ಕ್ಲೃಪ್ತಪ್ರಮಾಣೇಭ್ಯೋ ವಿಷಯತಃ ವಿಶೇಷಮಾಹ-
ಶ್ರುತಾನುಮಾನಪ್ರಜ್ಞಾಭ್ಯಾಮನ್ಯವಿಷಯಾ ವಿಶೇಷಾರ್ಥತ್ವಾತ್ ॥ ( ೪೯ )
ಗವಾದಿಶಬ್ದಾನಾಂ ಗೋತ್ವಾದಿಸಾಮಾನ್ಯೇ ಶಕ್ತಿಃ ನ ವ್ಯಕ್ತಿವಿಶೇಷೇಷು । ತೇಷಾಮಾನನ್ತ್ಯೇನಾಶಕ್ಯಗ್ರಹತ್ವಾತ್ । ಏವಂ ವ್ಯಾಪ್ತಿರಪಿ ವನ್ಹಿತ್ವಾದಿಸಾಮಾನ್ಯಂ ಗೃಹ್ಯತೇ । ಅತಃ ಶ್ರುತಾನುಮಾನಪ್ರಜ್ಞಯೋಃ ಸಾಮಾನ್ಯಂ ವಸ್ತು ವಿಷಯಃ । ತಥಾ ಹಿ – ಲೋಕೇ ಶಬ್ದಲಿಙ್ಗಜ್ಞಾನಾನನ್ತರಂ ಗೋವನ್ಹ್ಯಾದಿವಸ್ತುಮಾತ್ರಂ ಜ್ಞಾಯತೇ, ನ ವ್ಯಕ್ತಿವಿಶೇಷ ಇತಿ ಸ್ವಸಾಕ್ಷಿಕಮೇತತ್ । ಐನ್ದ್ರಿಯಕಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಯದ್ಯಪಿ ಗೋಪಟಾದಿವಿಶೇಷವಿಷಯಮ್, ತಥಾಪಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವ್ಯವಹಿತವಿಪ್ರಕೃಷ್ಟ-ವಸ್ತುವಿಶೇಷಃ ಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾಯಾ ಅಸಾಧಾರಣೋ ವಿಷಯಃ । ನ ಚ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾದಿಷು ಶ್ರುತಾನುಮಾನಪ್ರಕಾಶಿತೇಷು ಪ್ರಸರನ್ತೀ ಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾ ಕಥಂ ಸ್ವಮೂಲಶ್ರುತಾನುಮಾನಾಗೋಚರವಿಶೇಷಗೋಚರಾ ಸ್ಯಾತ್ ಇತಿ ವಾಚ್ಯಮ್ । ಬುದ್ಧೇಃ ಸ್ವತಃ ಸರ್ವಗ್ರಹಣಶಕ್ತತ್ವಾತ್ । ಬುದ್ಧಿಸತ್ತ್ವಂ ಹಿ ಪ್ರಕಾಶಸ್ವಭಾವಂ ಸರ್ವಾರ್ಥಗ್ರಹಣಸಮರ್ಥಮಪಿ ತಮಸಾ ಆವೃತಂ ಸದ್ ಮಾನಮಪೇಕ್ಷ್ಯಾಲ್ಪವಿಷಯಂ ಭವತಿ । ಯದಾ ತು ಸಮಾಧಿನಾ ವಿಗತತಮಃ ಪಟಲಂ ಸರ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಮತಿಕ್ರಾನ್ತಮಾನಮರ್ಯ್ಯಾದಂ ಭವತಿ, ತದಾ ಪ್ರಕಾಶನಾನ್ತ್ಯಾತ್ ಕಿಂ ನಾಮಗೋಚರಃ ಸ್ಯಾತ್ । ತಸ್ಮಾತ್ ಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾ ವಿಶೇಷಾರ್ಥಗೋಚರತ್ವಾತ್ ಮಾನಾನ್ತರವಿಷಯತ್ವಾದನ್ಯವಿಷಯೇತ್ಯರ್ಥಃ ।
ತದುಕ್ತಮ್-
ಪ್ರಜ್ಞಾಪ್ರಾಸಾದಮಾರುಹ್ಯ ಹ್ಯಶೋಚ್ಯಃ ಶೋಚತೋ ಜನಾನ್ ।
ಭೂಮಿಷ್ಠಾನಿವ ಶೈಲಸ್ಥಃ ಸರ್ವಾನ್ ಪ್ರಾಜ್ಞೋsನುಶೋಚತಿ ॥ ಇತಿ
ಜನಾನ್ ಸಮಾಧಿಶೂನ್ಯಾನ್ ಮಾನಭೃತ್ಯಾನಿತ್ಯರ್ಥಃ ॥
(ಸ್ವತಃ) ಇತರಪ್ರಮಾಣಸಹಕಾರಂ ವಿನಾ । ಅತಿಕ್ರಾನ್ತಮಾನಮರ್ಯಾದಂ ಅತಿಕ್ರಾನ್ತಾ ಮಾನಮರ್ಯಾದಾ ಪ್ರಮಾಣಾನುಸಾರಿತ್ವರೂಪಾ ಯೇನ ತತ್ತಥಾ । ಪ್ರಮಾಣಾನುಸಾರಿತಾ ಚ ಪ್ರಮಾಣವಿಷಯಮಾತ್ರಗ್ರಾಹಕತಾ । ಪ್ರಜ್ಞಾಪ್ರಸಾದಮ್- ಋತಮ್ಭರಾ ಪ್ರಜ್ಞಾರೂಪೋಚ್ಚಗೃಹ್ಯಮ್ । ಆರುಹ್ಯ- ಪ್ರಾಪ್ಯ । ಮಾನಭೃತಾನ್- ಮಾನಾಧೀನಾನ್ ।।
ನನ್ವನಾದಿನಾ ಶಬ್ದಾದಿವಿಷಯಭೋಗಸಂಸ್ಕಾರೇಣಾತಿಬಲೀಯಸಾಭಿಹತಾ ಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾ ನ ಸ್ಥಿತಿಂ ಲಭತ ಇತ್ಯಾಹ-
ತಜ್ಜಃ ಸಂಸ್ಕಾರೋsನ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಪ್ರತಿಬನ್ಧೀ ॥ ( ೫೦ )
ನಿರ್ವಿಚಾರಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾಜನ್ಯಃ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ವ್ಯುತ್ಥಾನಸಂಸ್ಕಾರಸ್ಯ ಪ್ರತಿಬನ್ಧೀಬಾಧಕ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಅನಾದಿರಪಿ ವ್ಯುತ್ಥಾನಸಂಸ್ಕಾರಃ ತತ್ತ್ವಾಸ್ಪರ್ಶಿತ್ವಾತ್ ತತ್ತ್ವಸ್ಪರ್ಶಿಪ್ರಜ್ಞಾಸಂಸ್ಕಾರೇಣ ಬಾಧ್ಯತೇ । ತದ್ಧಾನೇ ವ್ಯುತ್ಥಾನಪ್ರತ್ಯಯಾ ನ ಭವನ್ತಿ । ಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾ ತು ಭವತಿ । ತತಃ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಪುನಃ ಪುನರಿತಿ ಸಮಾಧಿಸಂಸ್ಕಾರೋಪಚಯಾತ್ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ಕ್ಲೇಶಕ್ಷಯೇ ಸತಿ ಭೋಗಾನ್ನಿರ್ವಿಣ್ಣಂ ಚಿತ್ತಂ ಪುರುಷಾಭಿಮುಖಂ ವಿವೇಕಖ್ಯಾತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಕೃತಕೃತ್ಯಂ ಲೀನಂ ಭವತಿ ಸಮಾಪ್ತಾಧಿಕಾರತ್ವಾತ್ । ಖ್ಯಾತಿಪರ್ಯವಸಾನಂ ಹಿ ಚಿತ್ತಚೇಷ್ಟಿತಮಿತಿ ॥
ನನು ಸಮ್ಪ್ರಜ್ಞಾತಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾಸಂಸ್ಕಾರಪ್ರಚುರಂ ಚಿತ್ತಂ ತತ್ಪ್ರಜ್ಞಾಪರಮ್ಪರಾಮೇವ ಕುರ್ವನ್ ಕಥಂ ನಿರ್ಬೀಜಸಮಾಧಿಂ ಕುರ್ಯಾದಿತ್ಯತ ಆಹ-
ತಸ್ಯಾಪಿ ನಿರೋಧೇ ಸರ್ವನಿರೋಧಾನ್ನಿರ್ಬೀಜಃ ಸಮಾಧಿಃ ॥
ಪುರುಷಖ್ಯಾತ್ಯನನ್ತರಂ ಪರವೈರಾಗ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಪ್ರಚಯೇನ ತಸ್ಯ- ಸಂಪ್ರಜ್ಞಾತಸಮಾಧಿಪ್ರಜ್ಞಾಸಂಸ್ಕಾರಸ್ಯ । ’ಅಪಿ’ ಶಬ್ದಾತ್ ಪ್ರಜ್ಞಾಯಾಶ್ಚ ನಿರೋಧೇ ಸತಿ ಸರ್ವಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞಾತಜ್ಜಸಂಸ್ಕಾರಪ್ರವಾಹಸ್ಯ ನಿರೋಧಾತ್ ಅವಸಿತಾಧಿಕಾರತ್ವೇನ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಕೃತ್ಯಾಭಾವಾತ್ ’ನಿಮಿತ್ತಾಪಾಯೇ ನೈಮಿತ್ತಿಕಾಪಾಯಂ’ ಇತಿ ನ್ಯಾಯೇನ ನಿರ್ಬೀಜಃ ಸಮಾಧಿರ್ಭವತಿ ।
ತದುಕ್ತಮ್-
ಆಗಮೇನಾನುಮಾನೇನ ಧ್ಯಾನಾಭ್ಯಾಸರಸೇನ ಚ ।
ತ್ರಿಧಾ ಪ್ರಕಲ್ಪಯನ್ ಪ್ರಜ್ಞಾಂ ಲಭತೇ ಯೋಗಮುತ್ತಮಮ್ ॥ ಇತಿ ।
ಶ್ರವಣೇನ, ಮನನೇನ, ಪುರುಷಮಾತ್ರಧ್ಯಾನಾಭ್ಯಾಸೋ ಧರ್ಮಮೇಘಾಖ್ಯಃ । ತದ್ರಸೇನ ಪರವೈರಾಗ್ಯೇಣ ಪ್ರಜ್ಞಾಪ್ರಸಾದಾತ್ಮನಾ, ಪುರುಷಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕುರ್ವನ್ ನಿರ್ಬೀಜಂ ಯೋಗಂ ಲಭತ ಇತ್ಯರ್ಥಃ । ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ನಿರ್ಬೀಜನಿರೋಧಸಂಸ್ಕಾರಪ್ರಚಯೇ ಸತಿ ಸ್ವಪ್ರಕೃತೌ ಚಿತ್ತಂ ಲೀಯತೇ ಹೇತ್ವಭಾವಾತ್ । ಕೃತ್ಯಶೇಷಲಕ್ಷಣಾಧಿಕಾರೋ ಹಿ ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಹೇತುಃ । ನ ಹಿ ಕೃತಭೋಗವಿವೇಕಖ್ಯಾತಿನಶ್ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಕೃತ್ಯಶೇಷೋsಸ್ತಿ । ತಸ್ಮಾಚ್ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಲಯೇ ಪುರುಷಃ ಸ್ವರೂಪಮಾತ್ರ-ಪ್ರತಿಷ್ಠಃ ಕೇವಲೋ ಮುಕ್ತ ಇತಿ ಸಿದ್ಧಮ್ ॥
ಇತಿ ಶ್ರೀಗೋವಿನ್ದಾನನ್ದಭಗವತ್ಪೂಜ್ಯಪಾದಶಿಷ್ಯರಾಮಾನನ್ದಸರಸ್ವತೀಕೃತಾಯಾಂ ಪಾತಞ್ಜಲಸೂತ್ರವೃತ್ತೌ ಯೋಗಮಣಿಪ್ರಭಾಯಾಂ ಸಮಾಧಿಪಾದಃ ಪ್ರಥಮಃ ॥
॥ ಇತಿ ಪ್ರಥಮಃ ಪಾದಃ ॥